Ευχαριστούμε κ. Παπανδρέου για την αναφορά σας, περιμένουμε και πράξεις.

27 11 2007

Το προσωπικό site του Γιώργου Παπανδρέου, αναδημοσιεύει το μέχρι πρότινος πρωτοσέλιδο του Ασωπός ΣΟΣ.

http://www.papandreou.gr/papandreou/content/Document.aspx?d=…….

Πλήρης αναδημοσίευση, με τον σύνδεσμο για την ηλεκτρονική ψηφοφορία.

Θα μπορούσε κανείς να σχολιάσει αρκετά θέματα, όπως για παράδειγμα το γεγονός ότι αν υπογράψει ο ίδιος ο κύριος Παπανδρέου, θα βρεθεί στην πραγματικά μοναδική κατάσταση να διαμαρτύρεται και προς τον εαυτό του, δεδομένου ότι το φήφισμα απευθύνεται προς την Κυβέρνηση αλλά και προς το Ελληνικό κοινοβούλιο!

Ή ότι στελέχη της παρούσης κοινοβουλευτικής ομάδας του ΠΑΣΟΚ, όταν ήταν υπουργοί επιδείνωσαν ή έστω αγνόησαν και  άφησαν στάσιμο το θέμα της ρύπανσης του Ασωπού ποταμού και γενικότερα της περιοχής.

Ωστόσο εμείς ευχαριστούμε τον Γιώργο Παπανδρέου, και την ομάδα που «τρέχει» το site του για αυτή την προβολή και περιμένουμε αυτή η κίνηση να επεκταθεί και σε πράξεις υποστήριξης του δίκαιου αγώνα μας.





Περισσότεροι από 300.000 Ελληνες πίνουν ακατάλληλο νερό

25 11 2007

Δηλητήριο τρέχει από τις βρύσες
Περισσότεροι από 300.000 Ελληνες πίνουν ακατάλληλο νερό
Σάββατο, 24.11.07

Νερό της βρύσης επικίνδυνο, γεμάτο μόλυβδο, αρσενικό από βιομηχανικά λύματα, νιτρικά άλατα από τα λιπάσματα, νικέλιο έως και 18 φορές ανώτερο από το όριο, αντλημένο από περιοχές που δεν θα έπρεπε να υπάρχουν γεωτρήσεις.

Αυτοί οι φορείς… θανάτου και καρκινογενέσεων περιέχονται στο πιο πολύτιμο αγαθό, το πόσιμο νερό, που πίνουν περίπου 300.000 Ελληνες σε 12 νομούς της χώρας, όπως καταδεικνύεται από συγκεντρωτική έκθεση του υπουργείου Υγείας για τα δίκτυα όλης της Ελλάδας.

Ο ΕΤ αποκαλύπτει σήμερα τις μετρήσεις από όλες τις περιοχές όπου διαπιστώθηκαν προβλήματα στο πόσιμο νερό. Και παρουσιάζει νέα αδημοσίευτη έρευνα του Εργαστηρίου Χημείας Περιβάλλοντος του Πανεπιστημίου Αθηνών, από την οποία προκύπτει πως προβλήματα του νερού αφορούν 2-3 στις 100 περιοχές στις οποίες έγιναν μετρήσεις, εντοπίζοντας ίχνη τοξικού μολύβδου σε τιμές που ξεπερνούν το επιτρεπτό όριο, στο 2,7% των δειγμάτων που ελήφθησαν από το νερό της χώρας. Δύο ντοκουμέντα που δείχνουν ότι η λεκάνη του Ασωπού δεν είναι η μόνη επικίνδυνη περιοχή της Ελλάδος. Οι χημικές ουσίες που ανιχνεύθηκαν σε κάποιες από τις μετρήσεις έχουν κριθεί ύποπτες για καρκίνους του πνεύμονα, του νευρικού και πεπτικού συστήματος, για καρδιαγγειακές παθήσεις, βλάβες στον εγκέφαλο, στα οστά, στο κεντρικό νευρικό σύστημα.

Ειδικότερα, όπως επισήμανε στον ΕΤ ο επιστημονικός υπεύθυνος της έρευνας του Πανεπιστημίου Αθηνών, καθηγητής Μιχάλης Σκούλλος, εκτός από τοξικό μόλυβδο, υπερβάσεις των επιτρεπτών ορίων διαπιστώθηκαν σε ποσοστό 2,1% των αναλύσεων όσον αφορά το νικέλιο, 2,4% στις μετρήσεις χλωριούχων αλάτων και 2% σε αμμώνιο, νάτριο, θειικά και νιτρικά. Η έρευνα έγινε στο πόσιμο νερό από 166 δήμους σε όλη την Ελλάδα. Μερικά από τα πιο σοβαρά προβλήματα εντοπίστηκαν σε μεμονωμένα δείγματα που προήλθαν από την Κεντρική Ελλάδα, την Κρήτη και τις Κυκλάδες, όπου ο μόλυβδος ξεπέρασε το όριο του 10 μg/L. Υψηλά επίπεδα ολικού χρωμίου, που όμως δεν υπερέβαιναν το επιτρεπτό όριο, εντοπίστηκαν στη Βόρεια Ελλάδα. Σύμφωνα με τους επιστήμονες, «παρότι τα ποσοστά δεν είναι μεγάλα, δεν μπορούμε να βγάλουμε ασφαλή συμπεράσματα εφόσον η παρακολούθηση δεν συνεχιστεί για μεγάλο χρονικό διάστημα».

Στη διάρκεια του ρεπορτάζ διαπιστώθηκαν ελλείψεις σε στοιχεία που οφείλονται σε «αλαλούμ» αρμοδιοτήτων. Οι δήμοι, που έχουν και τη βασική ευθύνη να κάνουν τακτικούς ελέγχους, συχνά δεν διαθέτουν μηχανισμό και οικονομική δυνατότητα να παρακολουθήσουν όλες τις παραμέτρους για την ασφάλεια του νερού, τις οποίες ορίζει η Ευρωπαϊκή Ενωση. Σε κάποιες περιπτώσεις, υδραυλικοί επιφορτίζονται με το καθήκον να παρακολουθούν τα μηχανήματα χλωρίωσης στις γεωτρήσεις των δήμων.

Χάος όμως παρατηρήθηκε και στην Αττική, όπου το Γενικό Χημείο του Κράτους και το Κεντρικό Εργαστήριο Δημόσιας Υγείας (ΚΕΔΥ) δεν επαρκούν και δεν προλαβαίνουν να κάνουν μετρήσεις, όπως υποστηρίζουν άνθρωποι σε υγειονομικές υπηρεσίες της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και δημοτικές επιχειρήσεις ύδρευσης. Το θολό τοπίο στην Αττική επιτείνεται από το γεγονός ότι άλλοι δήμοι υδροδοτούνται από την ΕΥΔΑΠ και άλλοι παίρνουν νερό της ΕΥΔΑΠ που διανέμουν με δικό τους δίκτυο και, συχνά, αναμιγνύοντάς το με το νερό τοπικών γεωτρήσεων.

Η προσπάθεια να συγκεντρωθούν στοιχεία για το πόσιμο νερό της Αττικής αποδείχθηκε ένας Γολγοθάς.

Η ΕΥΔΑΠ δεν δημοσιοποιεί τα στοιχεία της και οι τοπικές δημοτικές επιχειρήσεις κάνουν κατά περίπτωση ελέγχους διαφορετικών παραμέτρων, παραβλέποντας άλλες που προβλέπει η Ευρωπαϊκή Οδηγία για το νερό.

Εξασθενές χρώμιο πίνει όλη η Βορειοανατολική Αττική

Με τον εφιάλτη του εξασθενούς χρωμίου στο πόσιμο νερό ζουν το τελευταίο τρίμηνο οι κάτοικοι της Βοιωτίας, της Εύβοιας και της Ανατολικής Αττικής. Στις αρχές Αυγούστου οι έλεγχοι στα Οινόφυτα έδειξαν τα πρώτα αποτελέσματα της ρύπανσης ολόκληρου του υδροφόρου ορίζοντα από τις βιομηχανίες του Ασωπού. Ακολούθησαν τα νερά στη Χρυσοπηγή Ωρωπού, στη Θήβα, στην Αυλίδα έως τη Νέα Εκάλη και το Χαλκούτσι. Την ώρα που ο νομάρχης Ανατολικής Αττικής κ. Λεωνίδας Κουρής ζητεί, όπως λέει, «να διευκρινιστεί το θέμα των ορίων του εξασθενούς χρωμίου από το υπουργείο Υγείας» (η κοινή υπουργική απόφαση για την εφαρμογή της οδηγίας για το νερό θέτει όριο μόνο για το ολικό χρώμιο και όχι για το εξασθενές), και άλλες περιοχές της Αττικής ανησυχούν για την ποιότητα του νερού τους.

Στον υδροφόρο ορίζοντα της ευρύτερης περιοχής του Κορωπίου, το Ινστιτούτο Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών (ΙΓΜΕ) μέτρησε υψηλές συγκεντρώσεις εξασθενούς χρωμίου (82 μg/L) αλλά και εκατονταπλάσιες συγκεντρώσεις ψευδαργύρου, υπερδεκαπλάσιες συγκεντρώσεις νιτρικών, χλωριούχα τέσσερις φορές επάνω από το όριο.

Ωστόσο ο ερευνητής που εκπόνησε τη μελέτη, δρ Παναγιώτης Γιαννουλόπουλος, τόνισε στον ΕΤ πως δεν υπάρχει ανησυχία για το πόσιμο νερό, αφού οι κάτοικοι δεν υδρεύονται από γεωτρήσεις αλλά από την ΕΥΔΑΠ. Από το δίκτυο της ΕΥΔΑΠ υδρεύονται άλλωστε και οι Δήμοι της Δυτικής Αττικής, στην περιοχή του Θριασίου Πεδίου, όπου έχουν ανιχνευθεί κάδμιο, μόλυβδος, χαλκός, υδράργυρος και ψευδάργυρος στον υδροφόρο ορίζοντα.

Η ανησυχία για κατοίκους και οικολογικούς φορείς προέρχεται από το γεγονός ότι σε κάποιους δήμους που υδροδοτούνται από την ΕΥΔΑΠ χρησιμοποιείται και νερό από γεωτρήσεις.
Το 2006 η περιβαλλοντική οργάνωση Πανελλήνιο Κέντρο Οικολογικών Ερευνών στις μετρήσεις της ανίχνευσε συγκεντρώσεις νιτρικών που υπερέβαιναν το όριο στο πόσιμο νερό σχολείων της Εκάλης, του Ασπροπύργου και της Ελευσίνας, και επίσης φωσφορικά και χλωριούχα στον Κάλαμο, τον Ωρωπό, τους Θρακομακεδόνες και το Μενίδι. Στις μετρήσεις που έκανε όμως το υπουργείο Υγείας και η ΕΥΔΑΠ στα ίδια σχολεία, τα αποτελέσματα ήταν εντός ορίων.

Στρεπτόκοκκοι και κολοβακτηρίδια σε 80 δήμους

Τρέχει από τη βρύση του σπιτιού τους αλλά αυτό το νερό δεν το πίνουν ποτέ. Γιατί ξέρουν ότι «δεν είναι καλό». Από τις δυτικές συνοικίες της Θεσσαλονίκης και τα ορεινά χωριά του Κιλκίς έως το Νομό Κορίνθου, την Κέρκυρα, τη Χίο και την Κρήτη, το πόσιμο νερό μετρήθηκε και βρέθηκε -κατά περίπτωση- με μόλυβδο, αρσενικό, τοξικά και βαρέα μέταλλα, νιτρικά και χλωριούχα άλατα.

Ο ΕΤ παρουσιάζει τα τελευταία συγκεντρωτικά στοιχεία των χημικών αναλύσεων που περιέχονται στην Εκθεση Στοιχείων Ποιότητας Πόσιμου Νερού Ελλάδος του 2006, της Διεύθυνσης Υγειονομικής Μηχανικής και Υγιεινής Περιβάλλοντος του υπουργείου Υγείας. Ως προς τις μικροβιολογικές εξετάσεις, τα ίδια στοιχεία έδειξαν παρουσία στρεπτοκόκκων και κολοβακτηριδίων στο νερό 80 δήμων! Παραδόξως, από την καταγραφή απουσιάζουν τα δίκτυα ύδρευσης της Αττικής εκτός ΕΥΔΑΠ, όπου ανιχνεύθηκε πρόσφατα εξασθενές χρώμιο.

Το επικίνδυνο πόσιμο νερό για κάποιους Ελληνες είναι πρόβλημα δεκαετιών. Αρσενικό τρέχει εδώ και χρόνια στις βρύσες επτά χωριών στην Αξιούπολη και τεσσάρων στο Πολύκαστρο στο Κιλκίς. «Εκτός από το αρσενικό, από το Μάρτιο βρέθηκαν αντιμόνιο και αρκετά βαρέα μέταλλα», λέει στον ΕΤ ο δήμαρχος Πολυκάστρου κ. Δημήτριος Σμυδάκης. Στη Χαλάστρα της Θεσσαλονίκης, οι δημότες ελπίζουν πως θα λύσουν το πρόβλημα του αρσενικού με την ένωση του δικτύου τους με την ΕΥΑΘ. Την ίδια ώρα, αγανακτισμένοι εμφανίζονται κάτοικοι και τοπικοί φορείς στην Κορινθία. Πίνουν από εμφιαλωμένα και από το Λουτράκι, αφού το νερό της βρύσης εξακολουθεί να είναι ακατάλληλο -κυρίως εξαιτίας των λιπασμάτων- στο 99% του νομού.

Ο νομάρχης κ. Νίκος Ταγαράς ελπίζει πως θα επιλυθεί το πρόβλημα με το φράγμα του Ασωπού, όπως και η βεβαρημένη σε μαγγάνιο και σίδηρο Ηλεία περιμένει την ολοκλήρωση του έργου ύδρευσης από τον Ερύμανθο.

Στην πόλη της Χίου, ο δήμαρχος κ. Παντελής Βρουλής τονίζει πως τη λύση θα δώσει η κατασκευή φράγματος εντός οκταμήνου, το οποίο όμως επί του παρόντος εμποδίζεται από χωματερή σε κοντινή περιοχή. «Είχαμε πρόβλημα με τον υδράργυρο στο νερό μας, αλλά μετά τις βροχές έχει πέσει κάτω από το όριο του 1 μg/L», επισημαίνει. «Εντός επιτρεπτών ορίων» κινούνται οι τιμές των θειικών στο νερό του Ρεθύμνου, σύμφωνα με το διευθυντή της Εταιρίας Υδρευσης κ. Νίκο Κονταξάκη.

Πάντως σε κάποιες από τις περιοχές με τις οποίες επικοινώνησε ο ΕΤ, οι τοπικές αρχές τονίζουν πως τα προβλήματα αντιμετωπίζονται ή έχουν επιλυθεί. Για παράδειγμα, χωρίς αρσενικό είναι πλέον το πόσιμο νερό στην Τρίγλια Χαλκιδικής και στο Δήμο Αξιού Θεσσαλονίκης, όπως αναφέρουν οι δήμαρχοι των δύο περιοχών, χωρίς μαγγάνιο δείχνουν οι μετρήσεις του δήμου για το νερό της Ιαλυσού Ρόδου και -σύμφωνα με το νομάρχη Ζακύνθου κ. Διονύσιο Γασπάρο- οι χλωριωτές έχουν λύσει το πρόβλημα στο νησί. Τέλος, άριστη σε όλο το Καρπενήσι χαρακτηρίζει την ποιότητα του νερού ο διευθυντής της Δημοτικής Επιχείρησης Υδρευσης κ. Δημήτρης Μπαμπαλής.

Της Μυρτώς Μπούτση

http://www.e-tipos.com/newsitem?id=16998





Ρύπανση: Αλλος ένας νόμος των βιομηχάνων

25 11 2007

Σάββατο 24 Νοέμβρη 2007
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Σελίδα 17
ΟΙΚΟΛΟΓΙΑ
Ρύπανση: Αλλος ένας νόμος των βιομηχάνων

Γρηγοριάδης Κώστας

Η όποια βιομηχανική ανάπτυξη της χώρας με τις πάμπολλες στρεβλώσεις και τις αδιαμφισβήτητες εξαρτήσεις, κυρίως μεταπολεμικά, είχε σαν αποτέλεσμα την καθιέρωση ενός de facto καθεστώτος πλήρους ασυδοσίας. Οι φορολογικές επιβαρύνσεις μηδενικές, οι μισθοί των εργαζομένων στα όρια της επιβίωσης, οι συνθήκες εργασίας τριτοκοσμικές και τα εργατικά δικαιώματα συνήθως ανύπαρκτα.
Θυμίζουν χώρα του Τρίτου Κόσμου

Τα όποια βήματα έχουν γίνει τις τελευταίες δεκαετίες οφείλονται αποκλειστικά στους αγώνες των εργαζομένων, οι οποίοι δεν είχαν (ούτε έχουν) να αντιμετωπίσουν μόνο την εργοδοσία. Ηταν και είναι κόντρα με τις εκάστοτε κυβερνήσεις, γαλάζιας ή πράσινης απόχρωσης, οι οποίες έπρατταν και πράττουν με κάθε μέσο και τρόπο τα πάντα, έτσι ώστε οι βιομηχανικές μονάδες να αποτελούν ενός είδους άβατο, παρόμοιο με τα αντίστοιχα που έχει θεσπίσει η εκκλησία. Καμία παρέμβαση, κανένας επί της ουσίας έλεγχος. Η λέξη δικαιώματα σχεδόν απαγορευμένη. Οι διεκδικήσεις για ανθρώπινες συνθήκες εργασίας ακούγονται ως διαγγελματικός λόγος τρομοκρατικής οργάνωσης. Τα σωματεία συχνά διαλύονται ή μασκαρεμένοι εργοδοτικοί «συνδικαλιστές» κρατούν απλά τις σφραγίδες για τους τύπους. Σε πολλές, βέβαια, περιπτώσεις οι ταξικές δυνάμεις επιτυγχάνουν νίκες και επιβάλλουν τα αυτονόητα. Αλλά το καθεστώς των απολύσεων, των απειλών, των εξαγορών, της τρομοκράτησης και όλων των υλικών που διαθέτει το οπλοστάσιό τους συμβάλλει στο γεγονός της μη λογοδοσίας έργων και πράξεων των κεφαλαιοκρατών.

Με τεχνογνωσία μαφίας

Και σα να μην έφταναν όλα τα παραπάνω, στο πλαίσιο μιας άθλιας (υπο)στήριξης και με συμφωνίες κάτω από το τραπέζι, οι οποίες παραπέμπουν σε μεθόδους μαφίας, υπάρχει πλήρης ανοχή για την προκαλούμενη ρύπανση του περιβάλλοντος από το δευτερογενή τομέα. Μια κατάσταση που εν είδει καρκίνου έχει εξαπλωθεί σ’ ολόκληρη τη χώρα προξενώντας τεράστιες οικολογικές καταστροφές. Λίμνες, ποτάμια, πεδιάδες, ακτογραμμές, αέρας και θάλασσα έχουν μετατραπεί από τα λύματα και τους ρύπους τους σε «δωρεάν χωματερές». Η νομοθεσία που υπάρχει αγνοείται επιδεικτικά. Οι ελεγκτικοί μηχανισμοί, ουσιαστικά ανύπαρκτοι. Οφ δε ρέκορντ ακούγεται συχνά το «επιχείρημα»: Μα αν τους βάλουν λουκέτο θα αυξηθεί η ανεργία. Ετσι, παρακολουθούμε το εξής τραγελαφικό. Τα κέρδη τους να εκτοξεύονται στα ύψη, οι αντιρρυπαντικές τεχνολογίες να βρίσκονται στη σφαίρα της επιστημονικής φαντασίας και η ρύπανση να καλπάζει με γοργούς ρυθμούς. Ακόμα και υπό κρατικό έλεγχο μονάδες, λ.χ. η ΔΕΗ, δηλητηριάζουν ανθρώπους και περιβάλλον για να μη μειωθούν τα κέρδη της εταιρείας και έτσι να πέσει κάποια δέκατα της μονάδας η μετοχή της, που «σοσιαλιστές» και νεοφιλελεύθεροι εισήγαγαν στο χρηματιστήριο…

Ανακάλυψαν τη ρύπανση μετά 30 χρόνια

Η αγορά, όπως συχνά έχουμε αναφερθεί, αποτελεί τη μοναδική τους έγνοια. Οι άνθρωποι είναι αναλώσιμοι και το περιβάλλον στα αζήτητα. Μια ιστορία γνωστή που σαδιστικά επαναλαμβάνεται και θα συνεχίσει, αν δεν υπάρξει συνειδητοποίηση και κινητοποίηση από τους εργαζόμενους και τους πολίτες που βρίσκονται εγκλωβισμένοι στο διπολικό θέατρο σκιών. Ολα τα παραπάνω γράφονται με αφορμή την περίπτωση του Ασωπού, που είναι από τις ελάχιστες περιπτώσεις που είδαν το φως της δημοσιότητας. Μόνο που αργά κανάλια και ταμπλόιντ ανακάλυψαν το τι συμβαίνει. Γιατί η ιστορία δεν είναι χτεσινή. Ξεκινά τουλάχιστον τριάντα χρόνια πριν. Απλά η κατάσταση έφτασε στο μη περαιτέρω. Κι αν δεν υπήρχαν κάποιοι πολίτες να αντιδράσουν η πολιτεία θα εξακολουθούσε να σφυρίζει αδιάφορα και οι εκλεκτοί της ρυπαντές να συνεχίζουν το έργο τους.

Με σημαία τη χουντική πολιτική

Οχι πως κινήθηκε κάποια σοβαρή διαδικασία ακόμα και σήμερα. Τα συμφέροντα είναι πολλά και ισχυρά. Είναι γνωστό ότι τα Οινόφυτα μετατράπηκαν σε βιομηχανική ζώνη χωρίς την ύπαρξη των στοιχειωδέστερων υποδομών που απαιτούνταν. Ετσι, ο ποταμός Ασωπός αποτέλεσε το χώρο υποδοχής και απομάκρυνσης των αποβλήτων. Να σημειώσουμε ότι στο τρίτο χρόνο της διακυβέρνησης της χώρας από τη χουντική συμμορία του Παπαδόπουλου υπογράφηκε προεδρικό διάταγμα βάσει του οποίου το συγκεκριμένο ποτάμι χαρακτηριζόταν ως «αγωγός παροχέτευσης επεξεργασμένων λυμάτων». Ενα διάταγμα που βρίσκεται τυπικά σε ισχύ μετά από 20 χρόνια …σοσιαλισμού για να μην ξεχνάμε τις πρόσφατες κραυγές αγωνίας κάποιων πράσινων βουλευτών. Πλησιάζουν τις 300 οι βιομηχανικές και βιοτεχνικές μονάδες που λειτουργούν σήμερα στην ακτίνα Οινοφύτων – Σχηματαρίου. Η πλειοψηφία τους «παροχετεύει τα λύματα», για να χρησιμοποιήσουμε τη χουντική ορολογία του ΠΔ, α-ν-ε-π-ε-ξ-έ-ρ-γ-α-σ-τ-α.

Μόνη καταδικασμένη η υγεία των πολιτών

Δεν είναι καθόλου τυχαίο λοιπόν το γεγονός ότι σε πρόσφατες έρευνες βρέθηκαν στα νερά που χρησιμοποιούνται ως πόσιμα και ποτιστικά για την αγροτική παραγωγή της περιοχής συγκεντρώσεις εξασθενούς χρωμίου. Μιας καρκινογόνου και εντελώς απαγορευμένης ουσίας από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, για το νερό που πίνουμε. Η υπόθεση είναι σοβαρή και την παρακολουθούμε στην εξέλιξή της. Πόσοι άραγε θα κάτσουν στο σκαμνί; Ποιοι θα καταδικαστούν. Εκτός από τους κατοίκους και τους εργαζόμενους που δέχονται τη ρύπανση με όλες τις συνέπειες θεωρούμε πως πάλι «καθαρή» θα τη βγάλουν. Είναι δυνατό να στραφεί το κράτος στα δικά του παιδιά;

http://www2.rizospastis.gr/story.do?id=4311676&publDate=24/11/2007





Οι Ευβοείς παρακολουθούν με ανησυχία τις εξελίξεις γύρω από το εξασθενές χρώμιο

24 11 2007

Οι Ευβοείς παρακολουθούν με ανησυχία τις εξελίξεις γύρω από το εξασθενές χρώμιο

23/11/2007, 10:05

Ο Γιώργος Ακριώτης, Γραμματέας της Νομαρχιακής Επιτροπής Ευβοίας του ΣΥΝ, αναφέρεται στα αυξανόμενα κρούσματα εμφάνισης του επικίνδυνου εξασθενούς χρωμίου σε δείγματα νερού σε διάφορες περιοχές και πρόσφατα στην Αυλίδα. Επισημαίνει όμως ότι οι αρμόδιοι της Εύβοιας δεν έδειξαν να ενοχλούνται και δεν γίνονται εντατικοί έλεγχοι σε επιχειρήσεις για τα απόβλητά τους και κανείς δεν ενδιαφέρεται για την κατάσταση που βρίσκεται ο υδροφόρος ορίζοντας του νησιού.

Παρατίθεται στη συνέχεια η ανακοίνωση του κ. Ακριώτη:

«Δίπλα μας, στον Ωρωπό, μετρήθηκε στις 8 Αυγούστου στο πόσιμο νερό του, εξασθενές χρώμιο σε πολλαπλάσια αναλογία από την επιτρεπόμενη για την υγεία, τέτοια ώστε το νερό είναι επικίνδυνο ακόμη και σε απλή επαφή του με το ανθρώπινο σώμα. Στη συνέχεια, τα ίδια στο Δήλεσι και στα Οινόφυτα.

Εν συνεχεία, αποκαλύφθηκε ότι το ίδιο συμβαίνει στο Φάρο Αυλίδας. Σε δείγμα που ελήφθη σε καφενείο του οικισμού Φάρου, βρέθηκε εξασθενές χρώμιο πολύ πάνω από τα όρια, το περισσότερο που έχει εντοπιστεί από τότε που η ουσία έγινε και επισήμως αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητας των κατοίκων των Οινοφύτων και του Ωρωπού.

Τα περιστατικά αυτά προστίθενται στην πρώτη αποκάλυψη το 2004 στο Κορωπί Αττικής, όπου τα ευρήματα έρευνας του ΙΓΜΕ δεν περιορίζονταν στις αυξημένες συγκεντρώσεις του καρκινογόνου εξασθενούς χρωμίου, αλλά και του αρσενικού, του μολύβδου, του νικελίου, του μαγγανίου, του σιδήρου και του βορίου. Καταγράφηκαν επίσης μεγάλες συγκεντρώσεις στα νιτρικά, οι οποίες εμφανίζονται τουλάχιστον δεκαπλάσιες από το όριο καταλληλότητας του νερού.

Η αιτία του δηλητηριώδους νερού είναι γνωστή.

* Είναι η μόλυνση του υδροφόρου ορίζοντα από τα απόβλητα που ανεξέλεγκτα διοχετεύουν οι βιομηχανίες και τα οποία περιέχουν βαρέα μέταλλα και όχι μόνο εξασθενές χρώμιο.
* Είναι η μόλυνση από τα φυτοφάρμακα και τα λιπάσματα που κατά κόρον και ανεξέλεγκτα χρησιμοποιούνται από τους αγρότες. Είναι η μόλυνση από τα χοιροτροφεία και τις άλλες κτηνοτροφικές μονάδες.

Ωστόσο, ενώ κτύπησε βαριά η καμπάνα δίπλα μας, δεν φαίνεται να ανησύχησε τους αρμοδίους στο νομό: Νομαρχία, Δήμοι, Γεωργικές Ενώσεις και Συνεταιρισμοί, Επαγγελματοβιοτέχνες, Επιστημονικοί Φορείς δεν έδειξαν να πολυενοχλούνται!

Κανένα νέο πρόγραμμα ελέγχου του νερού, του εδάφους, των επιχειρήσεων ως προς τα απόβλητα και τα απορρίμματά τους δεν κοινοποιήθηκε από τις Δ/νσεις Υγείας, Περιβάλλοντος, Αγροτικής Ανάπτυξης της Νομαρχίας. Τίποτε δεν φαίνεται ικανό να διακόψει τη ρουτίνα!

Η όποια μέχρι τώρα ελεγκτική διαδικασία της Νομαρχίας κινείται μόνον κατόπιν επώνυμων καταγγελιών.

Το δε αποτέλεσμά της; Φαίνεται από το αν και κατά πόσον βελτιώθηκαν τα πράγματα στο νομό και αν σταμάτησε η ρύπανση του υδροφόρου ορίζοντα από τις επιχειρήσεις, αν τα ποτάμια και οι χείμαρροι, και ο Ευβοϊκός, σταμάτησαν να είναι αποδέκτες λυμάτων.

Κι όμως το πρόβλημα του πόσιμου νερού δεν τελείωσε για την Εύβοια στο Φάρο Αυλίδας. Μάλλον πιάσαμε την άκρη του κουβαριού.
Πως θα ελεγχθεί το πόσιμο νερό όλων των Δήμων από το εξασθενές χρώμιο, αλλά και άλλα βαρέα μέταλλα, τα νιτρικά; Τι θα γίνει παραπέρα με το πόσιμο νερό; Θα έχουμε στο μέλλον; και ποιάς ποιότητας; Σε ποιά κατάσταση βρίσκεται ο υδροφόρος ορίζοντας του νησιού; Τι γίνεται με τους υγροτόπους και τις περιοχές NATURA;

Τι επίπτωση θα έχει το φαινόμενο του θερμοκηπίου και η αναμενόμενη ερημοποίηση (η Εύβοια είναι μέσα στις έχουσες κίνδυνο περιοχές); Πως θα λάβουμε μέτρα για την ποιότητα και την λελογισμένη χρήση του νερού; Θα ξαναζήσουμε «πολεμικές στιγμές» ανάμεσα σε Δήμους που διεκδικούν ιδιοκτησία πηγών όπως το καλοκαίρι που πέρασε;

Αυτά και άλλα ερωτήματα μπορούν να γίνουν η πρώτη ύλη για έρευνα και κινητοποίηση των πολιτών. Είναι καιρός. Μέσα από όλους τους φορείς που μετέχουμε να θέσουμε το θέμα και να απαιτήσουμε μέτρα και δημόσιο απολογισμό των φορέων, επαγγελματικών, κρατικών, αυτοδιοικητικών.

Μέτρα για το νερό, είναι μέτρα για τη ζωή. Και κυρίως για τη ζωή των γενεών που έρχονται».

http://www.servitoros.gr/news/view.php/16138/





Βρώμικο νερό, μολυσμένα τρόφιμα

23 11 2007

Βρώμικο νερό, μολυσμένα τρόφιμα

23/11/2007, 10:07
Πηγή: Βήμα, του Ιωάννη Ζαμπετάκη, Λέκτορα Χημείας Τροφίμων στο Πανεπιστήμιο Αθηνών

Είναι πλέον γνωστό σε όλους μας ότι το χρώμιο VΙ στα ποτάμια και στα δίκτυα ύδρευσης στην Ανατολική Αττική και στη Βοιωτία, βάφοντας κόκκινο το νερό, δεν είναι ο μόνος θανατηφόρος κίνδυνος που απειλεί τους κατοίκους της περιοχής. Αλλοι εξίσου επικίνδυνοι μολυντές είναι τα στοιχεία ψευδάργυρος, αρσενικό, μόλυβδος, νικέλιο, καθώς και τα νιτρικά ιόντα. Όλα αυτά τα στοιχεία και οι ενώσεις ενοχοποιούνται για την εμφάνιση σοβαρών ασθενειών, ακόμη και για καρκινογενέσεις, και έχουν ανιχνευθεί στα νερά όχι μόνο αυτών των περιοχών αλλά και πολλών άλλων της Αττικής από τους ερευνητές του Ινστιτούτου Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών. Το νερό στο Μαραθώνα, τα Μεσόγεια, τη Νέα Μάκρη, το Σχινιά, το Λαύριο, το Φαληρικό όρμο και το Θριάσιο δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για ύδρευση αλλά ούτε για άρδευση καλλιεργειών ή για οποιαδήποτε άλλη εφαρμογή. Αλλά πόσοι τόνοι λαχανικών, φρούτων και άλλων τροφίμων (π.χ. κρασί) παράγονται σε αυτές τις περιοχές; Στο πιάτο ποιών ανυποψίαστων καταναλωτών καταλήγουν;

Το πρόβλημα του νερού είναι πολυδιάστατο και ύψιστης σημασίας. Το 60% του βάρους του ανθρώπινου οργανισμού αποτελείται από νερό. Χωρίς νερό δεν μπορούμε να ζήσουμε ούτε μία ημέρα. Από βιολογική και βιοχημική πλευρά, το νερό είναι το πιο σημαντικό μόριο. Σε υδατικά διαλύματα γίνονται όλες οι βιοχημικές αντιδράσεις που μας κρατούν εν ζωή. Χωρίς νερό δεν μπορεί να ζήσει ο άνθρωπος αλλά και πολλές καλλιέργειες τροφίμων. Στην Ελλάδα σήμερα η πολιτική για το νερό (είτε πόσιμο είτε αρδεύσιμο) είναι μάλλον κοντόφθαλμη. Η ιστορία με την εκτροπή του Αχελώου το αποδεικνύει περίτρανα.

Η σημασία του νερού στη βιομηχανία τροφίμων είναι τόσο μεγάλη όσες και οι πάμπολλες εφαρμογές του. Το νερό χρησιμοποιείται στον αγροτικό τομέα (αρδεύσεις), στην κτηνοτροφία, στη βιομηχανία παραγωγής ποτών (από αναψυκτικά ως μπίρες) αλλά και ως μέσο έκπλυσης όλων σχεδόν των πρώτων υλών που είναι τρόφιμα. Συνεπώς ο εξονυχιστικός έλεγχος του νερού είναι θέμα μείζονος σημασίας για την ασφαλή παραγωγή τροφίμων και ποτών.

Από επιστημονική πλευρά, οι έλεγχοι στο νερό ανήκουν σε δύο κατηγορίες: στους χημικούς και στους μικροβιολογικούς. Στους χημικούς αναλύονται χημικές ενώσεις και στοιχεία που η παρουσία τους καθιστά το νερό ακατάλληλο (π.χ. βαρέα μέταλλα), ενώ οι μικροβιολογικές αναλύσεις εστιάζουν σε μικροοργανισμούς-δείκτες όπως είναι π.χ. η Εscherichia coli. Για να είναι ένα δείγμα νερού κατάλληλο πρέπει να ικανοποιεί τόσο τα χημικά όσο και τα μικροβιολογικά όρια. Στις περισσότερες από τις διάφορες μετρήσεις που γίνονται, όπως αυτές του ΙΓΜΕ που δημοσιεύθηκαν πρόσφατα, στο νερό του Ασωπού ή εκείνες που γίνονται στο θαλασσινό νερό σε διάφορες παραλίες για να τους αποδοθεί η μπλε σημαία, δυστυχώς εξετάζονται μεμονωμένα είτε οι χημικές είτε οι μικροβιολογικές παράμετροι.

Σε αυτό το σημείο έγκεινται οι τεράστιες ευθύνες της συντεταγμένης πολιτείας. Οι έλεγχοι είναι αποσπασματικοί και δεν γίνονται σε τακτά χρονικά διαστήματα βάσει επιστημονικά δομημένου πλάνου δειγματοληψίας . Το πρόβλημα στον Ασωπό και το πρόβλημα των πλημμελών ελέγχων στα τρόφιμα έχουν ένα κοινό παρονομαστή: την πολυδιάσπαση των ελεγκτικών μηχανισμών και τη συνεπαγόμενη διάχυση ευθυνών. Σήμερα που οι υπεύθυνες αρμόδιες αρχές που είναι για τον έλεγχο της ασφαλείας των τροφίμων ανήκουν σε τέσσερα (!) διαφορετικά υπουργεία (Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Υγείας, Οικονομικών και Ανάπτυξης), είναι πρόδηλο ότι δεν γίνονται συντονισμένοι έλεγχοι! Η κατάσταση έγινε χειρότερη την περασμένη άνοιξη, όταν με δύο προεδρικά διατάγματα από το υπ. Υγείας και το υπ. Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων εξαιρέθηκε ο ΕΦΕΤ από τους ελέγχους σε νερό, κρέατα, γαλακτοκομικά και μέλι. Η πολυδιάσπαση μεγάλωσε για να γίνει η χάρη σε κάποια συντεχνιακά συμφέροντα. Η έλλειψη ελέγχων συνεπάγεται εμπορική ολιγαρχία ή πλήρη αναρχία. Έτσι τιμωρούνται μόνο οι ευσυνείδητοι επαγγελματίες και οι νομοταγείς εταιρείες και κατ΄ επέκταση οι καταναλωτές.

Στο επίπεδο της Ευρωπαϊκής Ενωσης οι οργανωμένες δράσεις σε επιχειρησιακό και ερευνητικό επίπεδο απαιτούν μια ολιστική αντίληψη. Το τρόφιμο πρέπει να το βλέπουμε υπό το πρίσμα «από το πιρούνι στο αγρόκτημα» (from fork to farm), αφού σε μολυσμένο περιβάλλον (π.χ. Ασωπός, Κορώνεια, Βόλβη) είναι αδύνατη η παραγωγή ασφαλών και ποιοτικών τροφίμων. Πόσο ασφαλή μπορεί να είναι τα λαχανικά που παράγονται στον Μαραθώνα ή τα τρόφιμα που παράγονται από βιομηχανίες που χρησιμοποιούν το νερό του Ασωπού; Μήπως θα πρέπει να κινηθούμε προς τη δημιουργία ενιαίου υπουργείου Περιβάλλοντος και Τροφίμων που να στεγάζει ενοποιημένο και ανεξάρτητο, από κάθε είδους κομματική επιρροή, ΕΦΕΤ με ερευνητές και επιθεωρητές για το νερό των ποταμών και των λιμνών και την περιβαλλοντική μόλυνση που επηρεάζουν άμεσα το νερό που πίνουμε και τα τρόφιμα που τρώμε; Μήπως επιστήμονες και πολιτικοί πρέπει να ενώσουμε τις δυνάμεις μας για τον σχεδιασμό εθνικής πολιτικής για το νερό που να συνδυάζει στοιχεία για την αγροτική ανάπτυξη, τη διαχείριση των αποβλήτων αλλά και την παραγωγή τροφίμων; Γιατί να σπαταλάμε νερό σε υδροβόρες καλλιέργειες (π.χ., βαμβάκι), αντί να παράγουμε τρόφιμα με υψηλή προστιθέμενη αξία και υψηλότατη εξαγωγιμότητα (ελαιόλαδο, κρασί);

http://www.servitoros.gr/news/view.php/16140/





Ελληνική «ανάπτυξη» και η μόλυνση του νερού

22 11 2007

Πέμπτη 22 Νοέμβρη 2007 Σελίδα 4

Aπό μέρα σε μέρα

Η μόλυνση του νερού

Τα όσα συμβαίνουν στον Ασωπό ποταμό, με τη μετατροπή του σε χαβούζα των βιομηχανικών αποβλήτων, τη μόλυνση του υπόγειου υδροφόρου ορίζοντα και το πόσιμο νερό να κρίνεται πλέον ακατάλληλο, είναι απλά η κορυφή του παγόβουνου. Κάτω απ’ αυτήν την «κορυφή», κρύβεται η συνολική θέση των κυβερνήσεων, για το πώς νοείται η «ανάπτυξη» στη χώρα. Η διαρκής ενίσχυση των βιομηχάνων, η αδιαφορία για το περιβάλλον, την ποιότητα ζωής και, εν τέλει, για την ίδια τη ζωή των εργαζομένων, σε συνδυασμό με την πολιτική που ευνοεί τα γρήγορα και μεγάλα κέρδη του κεφαλαίου, αναδεικνύουν ορισμένους από τους λόγους για τα όσα συμβαίνουν. Και η υποκρισία γίνεται ακόμη μεγαλύτερη, όταν συνοδεύεται από τις μεγαλόστομες εκφράσεις των κυβερνήσεων, και της ΝΔ τώρα και του ΠΑΣΟΚ προηγούμενα, δήθεν περί ανάγκης προστασίας του περιβάλλοντος. Εφτασαν στο σημείο να κάνουν «τα στραβά μάτια» σε βιομηχανίες που άνοιγαν γεωτρήσεις για να πετούν τα απόβλητά τους μολύνοντας και έτσι τον υδροφόρο ορίζοντα.

Το «σήμα κινδύνου» για τη μόλυνση του νερού, που εκπέμπει η Ομοσπονδία Συλλόγων Ωρωπού, με επιστολή της προς την ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Αλ. Παπαρήγα, αναδεικνύει μια σειρά από ζητήματα, τα οποία μόνο καινούρια δεν είναι. Οι προτάσεις της Ομοσπονδίας είναι συγκεκριμένες: Δημιουργία κεντρικής μονάδας βιολογικού καθαρισμού τριτοβάθμιας επεξεργασίας. Κατάργηση του ΠΔ της χούντας. Καταγραφή των βιομηχάνων που μολύνουν τον Ασωπό. Απαγόρευση νέας σύνδεσης βιομηχανιών με το ποτάμι. Ακύρωση της διυπουργικής απόφασης στη ΒΙΠΕ Τανάγρας, η οποία προβλέπει εγκατάσταση 300 και πλέον ρυπογόνων εργοστασίων με αποδέκτη τον Ασωπό. Τα δίκαια αυτά αιτήματα – που το ΚΚΕ κατέθεσε ως αναφορά στη Βουλή – προστίθενται σε μια σειρά επιπρόσθετων προτάσεων τόσο της Επιτροπής Αγώνα για το μολυσμένο νερό του Ασωπού, όσο και άλλων συλλόγων και κινήσεων. Προτάσεις, οι οποίες, όσο κι αν είναι αναγκαίες, ωστόσο, πέφτουν πάνω στις θέσεις των κυβερνήσεων.

Το θέμα της μόλυνσης του υδροφόρου ορίζοντα του Ασωπού, αν και είναι γνωστό από το 1996, δεν αντιμετωπίστηκε από τις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ πρώτα και της ΝΔ σήμερα. Αντιθέτως, το άφησαν να οξυνθεί, παίρνοντας τις σημερινές τραγικές διαστάσεις, όπου εκατοντάδες χιλιάδες κάτοικοι της ευρύτερης παρα-Ασώπειας περιοχής στερούνται πόσιμου νερού. Η οξύτητα του προβλήματος αναγκάζει την κυβέρνηση να προχωρήσει σε κάποια ημίμετρα (π.χ., πρόστιμα σε εταιρείες που βρέθηκαν ότι μολύνουν τον Ασωπό), αλλά, σε καμιά περίπτωση, δε δίνεται ουσιαστική λύση στο πρόβλημα. Τούτο, δεν συμβαίνει διότι υπάρχει έλλειψη πολιτικής βούλησης, αλλά για τον ακριβώς αντίθετο λόγο. Διότι η πολιτική βούληση, και της σημερινής και της προηγούμενης κυβέρνησης, συνίσταται στην ενίσχυση του μεγάλου κεφαλαίου.

Τα συνολικά περιβαλλοντικά προβλήματα, που όμως αφορούν άμεσα στη ζωή των εργαζομένων και των πλατιών λαϊκών στρωμάτων, δεν είναι ξεκρέμαστα από τη συνολική οικονομική πολιτική ανάπτυξης, την οποία ακολουθεί η εκάστοτε κυβέρνηση. Στο πλαίσιο της βιομηχανικής καπιταλιστικής ανάπτυξης, τα περιβαλλοντικά προβλήματα, που σε τελευταία ανάλυση φέρνουν αργό θάνατο στην ανθρώπινη ζωή, συνεχώς θα οξύνονται. Για τούτο το λόγο πρέπει να δυναμώσει η λαϊκή κινητοποίηση για το περιβάλλον, που, όμως, σχετίζεται άμεσα με τα συνολικά ζητήματα της ανάπτυξης, της δημόσιας υγείας. Απαιτείται, μαζί με τη διεκδίκηση άμεσων μέτρων, συνολική κοινωνικοπολιτική πάλη ανατροπής της πολιτικής του καπιταλισμού που σκοτώνει…

Κώστας ΤΡΑΚΟΣΑΣ

http://www1.rizospastis.gr/story.do?id=4307445&publDate=22/11/2007





Ιερέας Ιωάννης Οικονομίδης: «Δεν θέλω να κλείσουν τα εργοστάσια, θέλω να λειτουργήσουν καθαρά»

22 11 2007

Hμερομηνία : 05-09-07 Eκτύπωση

ΠΑΠΑ-ΓΙΑΝΝΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ
«Δεν θέλω να κλείσουν τα εργοστάσια, θέλω να λειτουργήσουν καθαρά»
Της ΛΙΝΑΣ ΓΙΑΝΝΑΡΟΥ
Πορτρέτο: ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΠΑΡΔΟΠΟΥΛΟΣ

Πάλεψε χρόνια για να αποκαλυφθεί το σκάνδαλο του Ασωπού, όπου οι βιομηχανίες συνεχώς δηλητηριάζουν ανενόχλητες το νερό των κατοίκων των Οινοφύτων. Οι τελευταίες χημικές αναλύσεις τον επιβεβαίωσαν. Δεν νιώθει δικαιωμένος. Ελπίζει όμως ότι τώρα θα αλλάξει επιτέλους κάτι.

Οπως τα Οινόφυτα δεν είναι μια συνηθισμένη περιοχή, έτσι και ο παπα-Γιάννης Οικονομίδης δεν είναι ένας συνηθισμένος παπάς. Οταν πριν από αρκετά χρόνια υποψιάστηκε ότι οι βιομήχανοι, με την ανεύθυνη πρακτική της απόρριψης των ανεπεξέργαστων αποβλήτων τους στον Ασωπό, δηλητηριάζουν το νερό που πίνουν οι κάτοικοι -μεταξύ αυτών ο ίδιος, η γυναίκα του και ο νεογέννητος τότε γιος του (σήμερα έχει τρία παιδιά)- αποφάσισε να δράσει.

Σε συνεργασία με τον κ. Θανάση Παντελόγλου, χημικό μηχανικό και πρωτεργάτη της αποκάλυψης του σκανδάλου του Ασωπού, ίδρυσαν το Ινστιτούτο Αειφόρου Ανάπτυξης και Πολιτισμού και ξεκίνησαν αγώνα κινητοποίησης των κατοίκων και των αρμόδιων υπηρεσιών.

Εχει πηδήξει μάντρες, έχει «βουτήξει» στα θολά νερά αναζητώντας τις «μπούκες» των βιομηχανιών, έχει συγκρουστεί με κάθε αρμόδιο, ενώ δεκάδες είναι οι επώνυμες καταγγελίες του που μάλλον «αραχνιάζουν» στα συρτάρια της Νομαρχίας Βοιωτίας.

Πριν από λίγο καιρό, το θέμα ήρθε στη δημοσιότητα, με αφορμή τα ιδιαίτερα ανησυχητικά αποτελέσματα των αναλύσεων του Γενικού Χημείου του Κράτους που ούτε λίγο ούτε πολύ αποκάλυψαν ότι από τις βρύσες των Οινοφύτων ρέει, μεταξύ άλλων, εξασθενές χρώμιο, μια ουσία τόσο επικίνδυνη για τον άνθρωπο που η Ε.Ε. δεν έχει θεσπίσει όρια ασφαλείας. Ο παπα-Γιάννης δεν αισθάνεται δικαιωμένος. Είναι όμως αισιόδοξος ότι η αντίστροφη μέτρηση έχει αρχίσει: «Επιτέλους, έρχονται οι κάτοικοι και δεν μου λένε απλά «μπράβο, συνέχισε», αλλά «τι μπορούμε να κάνουμε για να βοηθήσουμε»».

Γεννηθήκατε στα Οινόφυτα;
Οχι. Είμαι εδώ από Πέμπτη Δημοτικού. Ο πατέρας μου δούλευε σε μια μεγάλη βιομηχανία χαλκού. Είχε πάρει και ένα οικόπεδο στο Δήλεσι και έτσι μεταφερθήκαμε όλοι μαζί εδώ.

Αρα γνωρίζετε τη βιομηχανία της περιοχής εκ των έσω.
Βέβαια. Θυμάμαι τού πήγαινα φαγητό στη δουλειά με το ποδήλατο. Τότε έμπαινα στο εργοστάσιο και με έπιανε δέος. Ηταν όλοι κατάμαυροι απ’ το φούμο.

Πώς βλέπει ο πατέρας σας σήμερα αυτό που κάνετε;
Πολύ θετικά. Ξέρει άλλωστε από πρώτο χέρι πώς λειτουργούν οι βιομηχανίες. Ηλεκτρολόγος ήταν. Μέσα στην πηγή του «κακού».

Τι σας έκανε να ασχοληθείτε με το θέμα της ρύπανσης του νερού;
Πριν από αρκετά χρόνια, οι Σύλλογοι Γονέων και Κηδεμόνων της περιοχής είχαν οργανώσει μια ημερίδα με θέμα «Παιδί και Περιβάλλον», στην οποία είχε μιλήσει ο Θανάσης Παντελόγλου, τον οποίο ακόμα δεν γνώριζα προσωπικά. Θυμάμαι είχα μια πολύ δύσκολη μέρα και κυριολεκτικά σύρθηκα για να πάω. Ηθελα όμως να ακούσω τι θα έλεγε. Πράγματι μας παρουσίασε το πρόβλημα και απηύθυνε μια πρόσκληση-πρόκληση: Ελάτε να δουλέψουμε για το θέμα. Τσίμπησα, ανταποκρίθηκα. Ούτως ή άλλως, θεωρούσα ότι ο φάκελος περιβάλλον πρέπει να μπει στις δραστηριότητές μου, το θεωρούσα επαγγελματική υποχρέωση. Αλλά ένιωθα και μια βαθιά ανησυχία για την οικογένεια που έφτιαχνα. Τότε είχα ήδη ένα παιδί ενός έτους, στο οποίο δυστυχώς έδινα γάλα με νερό της βρύσης.

Εκτός από αυτό, με είχε ενοχλήσει πολύ που έβλεπα τον τόπο γύρω μου να ασχημαίνει, να γίνεται επικίνδυνος. Ενα δυσάρεστο συναίσθημα άρχισε να με κυριεύει. Ετσι ξεκίνησα. Αρχίσαμε να βρισκόμαστε τακτικά με τον Θανάση. Για ένα μεγάλο διάστημα, έπαιρνα μαθήματα δίπλα του. Συζητούσαμε, γνώριζα τα πράγματα, πηγαίναμε στο ποτάμι, βλέπαμε την υποβάθμιση. Επειτα, φτιάξαμε το Ινστιτούτο Τοπικής Ανάπτυξης και Περιβάλλοντος, ένα νομικό εργαλείο για να μπορούμε να κάνουμε τις δράσεις μας πιο οργανωμένα. Ωσπου έσκασαν οι αναλύσεις του νερού.

Αυτό έγινε για πρώτη φορά το 2004. Εως τότε ποια ήταν η ανταπόκριση του κόσμου στα Οινόφυτα;
Είχαν προηγηθεί επισκέψεις σε σπίτια. Μια φορά τη βδομάδα μαζεύαμε ανθρώπους της γειτονιάς να συζητήσουμε. Ολοι αναγνώριζαν το πρόβλημα, αλλά ήταν ακόμα νωρίς να δεχθούν την πληροφορία. Ηταν σαν το σπόρο που πέφτει και θέλει χρόνο να φυτρώσει. Κανείς δεν ξεβολευότανε, κανείς δεν τσακωνόταν με την τεμπέλικη αδιαφορία του, όλοι άκουγαν, κουνούσαν το κεφάλι, «ναι να κάνουμε κάτι» έλεγαν, αλλά μέχρι εκεί. Επί 4 – 5 χρόνια βλέπαμε την αδιαφορία να νικά τις προσπάθειές μας. Αυτό τουλάχιστον φαινόταν. Γιατί τελικά δεν ήταν έτσι. Ουσιαστικά αυτό που κάναμε, χωρίς να το καταλαβαίνουμε, ήταν να συσσωρεύουμε ξύλα σε μια στοίβα με πολλή υπομονή και κόπο. Ηρθαν μετά οι αναλύσεις του 2004 και μπήκε η φωτιά. Με τα στοιχεία του Γενικού Χημείου του Κράτους μπορούσαμε να λέμε πια ανοιχτά ότι οι ουσίες που ανιχνεύονται στο νερό είναι βιομηχανικής προέλευσης. Ηταν το πρώτο χειροπιαστό στοιχείο που είχαμε. Βγάλαμε ένα έντυπο που κυκλοφόρησε παντού, πήγαμε στους αρμόδιους, ενεργοποιήθηκαν οι σύλλογοι γονέων και κηδεμόνων, και ξεκίνησε έτσι ένας χαρτοπόλεμος με τις υπηρεσίες. Εβλεπες σιγά σιγά τον κόσμο να αρχίζει να συνειδητοποιεί και να καταλαβαίνει. Δεν ήμασταν πλέον οι μόνοι που πίναμε από εμφιαλωμένο.

Ποια ήταν η ανταπόκριση των αρχών;
Καμία. Παρ’ ότι επί μήνες έστελνα κάθε εβδομάδα από μία επώνυμη καταγγελία για ρύπανση από βιομηχανίες, δεν κουνιόταν φύλλο. Εχω επικοινωνήσει τηλεφωνικά δεκάδες φορές μαζί τους. Μέχρι που έφτασαν να μου πουν να σταματήσω να ασχολούμαι με τα εργοστάσια, να ασχοληθώ με τα δάση. «Και τα δάση είναι σοβαρό θέμα», μου είπαν, «γιατί δεν ασχολείσαι με αυτά;». Ηταν σαφές ότι εμποδιζόταν με κάθε τρόπο η προσπάθειά μου.

Ως κληρικός της περιοχής ωστόσο ήρθατε αντιμέτωπος με τμήμα του ποιμνίου σας…
Μέχρι και αγιασμούς είχα κάνει σε κάποια εργοστάσια. Είχα κάνει αυτό το λάθος… (γελάει) Λόγω αυτής της ιστορίας, έχω συναντηθεί πολλές φορές με βιομήχανους. Στην αρχή υπήρχε μια αμηχανία, στη συνέχεια επιθετικότητα. Δεν οδηγεί όμως πουθενά αυτό. Και εκείνοι έχουν πρόβλημα με την Πολιτεία. Τους έχει δοθεί η ευκαιρία να παρανομούν και να ρυπαίνουν το ποτάμι – είναι πεταμένοι σε μια περιοχή που δεν έχει καμία υποδομή. Και να θέλεις να είσαι νόμιμος στα Οινόφυτα δεν μπορείς. Δεν υπάρχουν σχέδια πόλης, δεν υπάρχει τίποτα. Το κράτος σε αναγκάζει να παρανομείς. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι η ευθύνη τους είναι λιγότερη, απλώς τη μοιράζονται με την Πολιτεία. Θα μπορούσαν να πιέσουν για μια οργανωμένη βιομηχανική περιοχή. Κάποιοι είναι κράτος εν κράτει.

Θέλετε να κλείσουν τα εργοστάσια;
Οχι, το λέω με κάθε ευκαιρία. Δεν μας ενδιαφέρει να κλείσουν τα εργοστάσια ούτε να χάσει ο κόσμος τις δουλειές του. Απλά να λειτουργήσουν καθαρά, να είναι κόσμημα για την περιοχή μας και έτσι να εξασφαλίσουμε υγεία και δουλειά και για τη γενιά τη δικιά μου και για τη γενιά των παιδιών μου. Αυτός είναι ο στόχος. Δεν έχουμε εχθρό τη βιομηχανία, κάθε άλλο. Αναγνωρίζω ότι το ράσο που φοράω είναι βαμμένο μαύρο και ότι το ύφασμα έχει βαφτεί κατά πάσα πιθανότητα σε κάποιο φινιριστήριο στα Οινόφυτα. Είναι αδιανόητο όμως το χρώμα αυτό να φτάνει και στο ποτήρι μου.

http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathcommon_2_08/09/2007_1286850