ΕΔΩ ΤΑΝΑΓΡΑΪΚΗ ΓΗ: ένα χρόνο μετά!

12 06 2008

ΕΔΩ ΤΑΝΑΓΡΑΪΚΗ ΓΗ: ένα χρόνο μετά!

του Αθαν. Παντελόγλου, Ι.Τ.Α.Π

Συμπληρώνεται ένας χρόνος από την ώρα που τεκμηριώθηκε η συμφορά, που χτύπησε τους τόπους της Βοιωτίας, της Εύβοιας και της Ανατολικής Αττικής. Από την Θήβα και έως την Αυλίδα, από την Τανάγρα και έως τον Ωρωπό, τα πλούσια υπόγεια νερά των τόπων, μετρήθηκαν και βρέθηκε πως είναι τοξινωμένα και επικίνδυνα για κάθε χρήση.

Μήτε για πόσιμο, μήτε για μαγείρεμα. Μήτε για λάτρα σπιτιού, μήτε για μπάνιο, τίποτα απολύτως. Έτσι, εκτός από το νερό ανθρώπινης χρήσης, χάθηκε το καθαρό νερό για άρδευση χωραφιών, και καθαρά γεωργικά προϊόντα, για πότισμα ζώων, αλλά και για τις βιομηχανικές παράγωγες φαρμάκων, καλλυντικών, τροφής και αναψυκτικών, στα πάρα πολλά εργοστάσια της περιοχής. Μα το πιο σημαντικό ήταν ότι: Συνειδητοποιήθηκε από όλους, πως η ζημία δεν ήταν καινούργια, αλλά απλά, πριν ένα χρόνο, με καυγάδες και αγώνα, έγινε δυνατόν, να μετρηθεί επιτέλους και απλά τότε τεκμηριώθηκε. Άρα η ζημιά ήταν προχωρημένη σε συνέπειες. Και η κρίση διαρκής και όχι στιγμιαία.

Διότι οι δολοφονικοί ρυπαντές, που πέρασαν, από τα βιομηχανικά λύματα, στον υπόγειο υδροφόρο ορίζοντα (εξασθενες χρώμιο, αρσενικό, μόλυβδος, νιτρικά, χλωριούχα), δεν χαρίζονται σε κανένα. Περνάνε στο σώμα μέσα, από το δέρμα, με την αναπνοή της σκόνης και των υδρατμών, καταπίνονται με το πόσιμο νερό και την τροφή και συσσωρεύονται στα όργανα. Αναπτύσσονται οι καταστάσεις, που ονομάζονται «χρόνιες τοξινώσεις» και τελικά προκαλούν και καρκίνο, με χίλιες μορφές, σε πολλά αυξημένα ποσοστά πληθυσμών.

Με αυτά σαν δεδομένα, νομίζω πως είναι χρήσιμη μια ανακεφαλαίωση, μια προσπάθεια να δούμε «το τι έπρεπε να γίνει;» και «το τι έγινε;» από Ρυπαντές, Εξουσία και Πολίτες, αυτούς που έχουν να αντιμετωπίσουν μια τεράστια περιβαλλοντική κρίση.

Οι Ρυπαντές:

Μια σειρά από βιομηχανίες, Αλουμινίου, Χαλκού, Γαλβανιστήρια, Φινιριστήρια υφασμάτων και παραγωγοί προϊόντων από πορτοπαράθυρα έως αεροπλάνα κλπ, γνώριζαν και ήξεραν. Γνώριζαν καλά το θέμα των βιομηχανικών τους αποβλήτων, την επικινδυνότητα τους. Για αυτό ακριβώς τον λόγο, έκαναν πάντα, τις αναγκαίες παρεμβάσεις στην εξουσία, και κρατούσαν την γηγενώς παραγόμενη νομοθεσία «διάθεσης αποβλήτων», παγωμένη και μακριά από την επιστημονική γνώση και τις επιταγές της λογικής, για την προστασία των εργαζομένων και της υγείας του κόσμου. Τώρα με τους νεοεισαχθέντες νόμους, τους ξέφυγαν λίγο τα πράγματα.

Όσο χρόνο, πετυχαίνουν, τον παράνομα αδειοδοτημένο, (αλλά και παράλογο τρόπο) «τελικής διάθεσης τους», (με απόρριψη στον Ασωπό ποταμό αλλά και με κατευθείαν απόρριψη στα παλιά πηγάδια), απολαμβάνουν τα κέρδη από την λύση, που τους έχει παραχωρηθεί. Τα κέρδη, ήταν και είναι, πολλά γι’ αυτούς!

Οι χρόνιες διαπλοκές και οι επιρροές που έχουν αναπτύξει τοπικά, με τις εξουσίες, τους έδιναν την δύναμη να συμπεριφέρονται κατά το συμφέρον της τσέπης τους. Το γεγονός ότι: Σπάνια γίνονταν έλεγχοι από το κράτος και σπανιότατα είχαν πληρώσει την όποια ποινή, για περιβαλλοντικές παραβάσεις, τους επέτρεπε και τους προέτρεπε, να ρισκάρουν και να παροχετεύουν τα λύματα τους και ακατέργαστα. Ειδικά στην απογευματινή και νυχτερινή βάρδια, που δεν δουλεύουν στο δημόσιο.

Το ίδιο κάνουν και τώρα. Υπεραμύνονται με μανία, κάθε παλαιού προνομιούχου μέτρου, για αυτούς, όσο παράλογο και αν είναι. Λένε λόγια και εξαγγέλλουν εκστρατείες καθαρισμού της περιοχής, με «Πράσινη Ανάπτυξη» και πράσινα… άλογα. Ο καιρός να περνά. Πάντα επιζητούν να βάλουν στο χέρι νέες επιδοτήσεις. Κι’ από λόγια παχιά, για προστασία του περιβάλλοντος άλλο τίποτα!!! Μέχρι που θέλουν να πείσουν «πως πρέπει να διαλέξουμε τον λύκο, για να φυλάει τα πρόβατα».

Η Εξουσία:

Εδώ τα πράγματα, δυστυχώς για τον κόσμο των τόπων, είναι ξεκάθαρα μονόπαντα και μεροληπτικά. Οι εξουσίες όλων των επίπεδων, Πέρα από την κάλυψη, που χρόνια πρόσφεραν και προσφέρουν στους παρανομούντες ρυπαντές, τώρα την ώρα τις κρίσης, διάλεξαν σαφέστατα, τον παραλογισμό. Δεν σταμάτησαν την παροχή του τοξινομενου νερού στον κόσμο, βάζοντας σε σίγουρο, παραπέρα κίνδυνο, την δημόσια υγεία. Διάλεξαν να ενεργήσουν, έτσι ώστε το κοινό αγαθό του νερού να γίνει πανάκριβο εμπόρευμα. Δεν εφάρμοσαν αυτά που ορίζει ο ισχύον νομός (13588/725) για το σταμάτημα της ρύπανσης. Η επιλογή αυτή του Γ.Γ .Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας, (προφανέστατα με σύμφωνη γνώμη της κεντρικής εξουσίας, και της Ευρωπαϊκής Ένωσης) οδήγησε τελικά σε διπλή ζημία τον κόσμο.

Αφ’ ενός μεν: οι κάτοικοι συνεχίζουν να τοξινώνονται. Αφετέρου δε: Έκανε χαοτική και αναποτελεσματική, την παρέμβαση του κρατικού μηχανισμού. Ενδεικτικά Ενέπλεξε όλους τους δημάρχους, των τόπων, σε ένα χρονοβόρο, αναποτελεσματικό, άτυπο, αλισβερίσι με την Ε.Υ.Δ.Α.Π., για να πάρουν υποτίθεται νερό Μόρνου, και να το διυλίζουν, δήθεν για να το κάνουν πόσιμο. Αφού ξοδεύτηκαν του κόσμου τα λεφτά σε ταχύ-διυλιστήρια, τους παροχετεύεται στο τέλος «λασπόνερο από την Υλίκη λίμνη», και έτσι, μετά ένα χρόνο καημούς, κάναν μια τρυπά στο νερό!!! Ενώ η συνεχιζόμενη τοξίνωση του κόσμου δουλεύει.

Οι Πολίτες:

Είναι αυτοί που πληρώνουν «την νύφη» συνεχώς. Σαν κάτοικοι, σαν παραθεριστές, σαν εργαζόμενοι στα εργοστάσια και τα χωράφια του χώρου, μένουν ακάλυπτοι εντελώς. Απέναντι σε επικίνδυνες συνθήκες δουλειάς και ζωής. Απέναντι σε ανασφαλή προϊόντα τροφής. Απέναντι σε απαράδεκτη συνεχιζόμενη τοπική βιομηχανική ρύπανση που συνεχίζει να κατακλύζει την Ταναγραϊκή γη. Απέναντι στην εξαχρείωση του αναπνεόμενου αέρα, των νερών και τις θάλασσας, των χωραφιών και τις γης, Προσπαθούν να επιβιώσουν.

Όμως η αέρια βιομηχανική ρύπανση, Τα υγρά τοξικά και επικίνδυνα λύματα, τα στερεά βιομηχανικά απόβλητα, ανεξέλεγκτα παραγόμενα, συνεχίζουν να τους θυματοποιουν. Κάθε ώρα και στιγμή και πιο πολύ και πιο καθοριστικά.

Μπροστά στο συνεχιζόμενο αυτό έγκλημα, η επίσημη πληροφόρηση λείπει παντελώς. Οι υπαρκτές εξουσίες, που είναι ταγμένες για την προστασία της δημοσίας υγείας είναι εξαφανισμένες. Οι υπαρκτές υπηρεσίες και εξουσίες, τεκμηρίωσης και αντιμετώπισης των περιβαλλοντικών εγκλημάτων είναι εξουδετερωμένες. Οι πολίτες της Ταναγραϊκής γης, δεν έχουν το κράτος και τους μηχανισμούς του, αρωγούς στα προβλήματα τους, καθώς οι νόμοι ορίζουν. Παρά το γεγονός ότι: Τους πληρώνουν με τους φόρους τους, για να υπάρξουν στο πλευρό τους, σε τέτοιες στιγμές κρίσης.

Το μόνο που απομένει, σαν προσπάθεια και ελπίδα, αντιμετώπισης της συμφοράς αυτής, που συνεχίζει να ξεδιπλώνεται στους Ταναγραϊκούς τόπους, είναι η συσπείρωση και αγωνιστική κινητοποίηση του κόσμου. Μόνο έτσι μπορούν να φράξουν τον δρόμο στην δολοφονική αυθαιρεσία. Αυτό, ο κόσμος το καταλαβαίνει, κάθε μέρα που περνά, και περισσότερο και πιο ξεκάθαρα. Γι’ αυτό κι’ ο αγώνας του φουντώνει.

Ένα βασικό πράγμα, ατσαλώνει τον αγώνα τους.

Η γνώση, το δίκιο, η λογική είναι στην δική τους πλευρά.

Το άδικο και ο παραλογισμός είναι αυτά που συνεχίζουν να αντιπαλεύουν.

Advertisements

Ενέργειες

Information

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s




Αρέσει σε %d bloggers: