Το όνομα και ο Ωρωπός

5 04 2008

MONIMEΣ ΣTHΛEΣ Hμερομηνία δημοσίευσης: 05-04-08
Το όνομα και ο Ωρωπός

Του Σωκρατη Τσιχλια

Σε πείσμα των «αντιεθνικιστών» κάθε τύπου, «επαγγελματιών» ή «ερασιτεχνών», ακαδημαϊκών ή λαϊκών και, κυρίως, όσων δημοσιογράφων παπαγάλιζαν τις απειλές των αμερικανικών πηγών τους, μεταφέροντας αμάσητα σενάρια κατατρόπωσης της χώρας μας στο Βουκουρέστι, η Ελλάδα έδωσε με υπευθυνότητα και μετριοφροσύνη μια μάχη· και κέρδισε. Είναι πολύ πιθανόν πλέον να καταλαγιάσει ο υπερεθνικιστικός πυρετός των γειτόνων Σλαβομακεδόνων και να βρούμε μαζί μια λύση που θα εξασφαλίζει ειρηνική γειτονία.

Εξω πάμε, ακόμη μια φορά, καλά λοιπόν, είτε προασπιζόμενοι τα σύνορά μας από πιθανές μελλοντικές απειλές είτε διευρύνοντας τα «όρια» της μικρής μας πατρίδας που είναι πια ισότιμος εταίρος σε πολλά μεγάλα κλαμπ των ισχυρών της γης.

Πολύ φοβάμαι όμως ότι τα νέα δεν είναι καλά εντός συνόρων, εκεί όπου ο εχθρός είμαστε εμείς οι ίδιοι, Ελληνες κάθε ηλικίας και τάξης, αλλόφρονες, αυτόχειρες, που με λυσσώδεις επιθέσεις καταλύουμε το μέλλον. Δεν είναι καλά τα νέα από τις μάχες που δίνει η κυβέρνηση στα εσωτερικά μέτωπα. Ο νέος πατριωτισμός, η μάχη με την υποβάθμιση της ζωης στις πόλεις, η μάχη για το νερό, τον «καθαρό» αέρα, ο αγώνας κατά της μόλυνσης των υπόγειων υδάτων, οι μάχες για την αναδάσωση, τα σκουπίδια, τα λατομεία, τα απόβλητα, τους βιολογικούς καθαρισμους, χάνονται καθημερινά. Το περιβάλλον σταδιακά αποβαίνει το μεγαλύτερο εθνικό πρόβλημα και εδώ κυβέρνηση και αντιπολίτευση, ο καθένας κατά το αναλογούν, έχουν τεράστιες ευθύνες. Η πατρίδα ηττάται και δυστυχώς δεν μπορούμε να προστρέξουμε σε κανέναν διεθνή οργανισμό. Δεν μπορούμε να αναζητήσουμε συμμαχίες, να συγκινήσουμε τον Σαρκοζί. Είμαστε μόνοι με τα προβλήματα, πρέπει να κοιταχτούμε απλώς στον καθρέφτη.

Οσο και αν κινδυνεύω από τη στήλη αυτή να γίνω γραφικός, πρέπει να επιμείνω: στον Ωρωπό Αττικής, δυο βήματα από το κέντρο των Αθηνών, λίγα χιλιόμετρα από το Σύνταγμα και το ελληνικό Κοινοβούλιο, το εξασθενές χρώμιο δηλητηριάζει ακόμη τα νερά μιας περιοχής που πληρώνει τα σπασμένα της μόλυνσης του Ασωπού από τις τριτοκοσμικού τύπου «βιομηχανίες». Ο Ωρωπός πληρώνει μια ανάπτυξη που δεν είναι ανάπτυξη, καθώς δεν γίνεται καν με δανεικά, γίνεται με «κλεμμένα». Κάποιοι για να πλουτίσουν κλέβουν τον υδροφόρο ορίζοντα της πατρίδας, μολύνοντάς τον.Τα νερά είναι κοινή περιουσία των Ελλήνων. Ολων των Ελλήνων. Μας κλέβουν με την ανοχή των κυβερνήσεων των τελευταίων τριάντα ετών. Πότε θα κερδίσουμε αυτή τη μάχη; Πότε επιτέλους θα επιτευχθεί η εθνική ομοψυχία των νερών; Γιατί να μη συμφωνήσουν αντιπολίτευση και κυβέρνηση; Τι έχουν να μοιράσουν; Ποιος θα αρνηθεί την απειλή της μόλυνσης και της λειψυδρίας όταν τη βεβαιώνουν όλοι οι επιστήμονες; Ποιος δεν θα συμφωνήσει ότι πρέπει κάποτε να σταματήσει η κατασπατάληση του νερού από τον εγκληματικό τρόπο που ποτίζουν οι χαϊδεμένοι όλων των κομμάτων αγρότες, οι οποίοι καταναλώνουν το 83 – 85% του νερού ετησίως; Τώρα είναι η ώρα. Εφέτος..

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_1_05/04/2008_265274

Advertisements

Ενέργειες

Information

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s




Αρέσει σε %d bloggers: