Χιλιάδες πολίτες πίνουν δηλητήριο

25 10 2007

EΛΛAΔA Hμερομηνία δημοσίευσης: 07-04-07

Χιλιάδες πολίτες πίνουν δηλητήριο
«Δηλητήριο». Μόνο έτσι μπορούν να χαρακτηριστούν τα νερά του Ασωπού, αλλά και αυτά που βγάζουν οι γεωτρήσεις στην ευρύτερη περιοχή. Οι τελευταίες μετρήσεις πραγματοποιήθηκαν πέρυσι με ευθύνη της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Βοιωτίας στις γεωτρήσεις από τις οποίες υδροδοτείται ο Δήμος Οινοφύτων – δηλαδή 10.000 πολίτες. Διαπιστώθηκε αυξημένη περιεκτικότητα σε νιτρικά ιόντα σε δύο γεωτρήσεις (64,7 και 89,8 χιλιοστά γραμμαρίου ανά λίτρου, με ανώτατο όριο τα 50 mg/l) και υψηλή συγκέντρωση χρωμίου (56,9 mg/l με όριο τα 50 mg/l). Σε ιδιωτική γεώτρηση της περιοχής διαπιστώθηκε επίσης υπέρβαση του ορίου των χλωριώντων (259 mg/l, με όριο τα 250 mg/l). Η ανάλυση δείγματος νερού, τέλος, από το δίκτυο ύδρευσης της περιοχής του Αγίου Θωμά Οινοφύτων έδειξε μεγάλη συγκέντρωση νιτρικών (84,9 mg/l).

Μόλις πριν από λίγες ημέρες ελήφθη εκ νέου δείγμα από το δίκτυο ύδρευσης των Οινοφύτων, με πρωτοβουλία του Δήμου, το οποίο όσο γράφονταν αυτές οι γραμμές βρίσκονταν για επεξεργασία στο Γενικό Χημείο του Κράτους. Σύμφωνα με πληροφορίες, τα νιτρικά υπερβαίνουν και πάλι σε δύο αντλιοστάσια το όριο ασφαλείας, φθάνοντας τα 60 mg/l, ενώ και τα βαρέα μέταλλα κυμαίνονται στα ίδια επίπεδα.

Ως τον Ωρωπό
Λίγους μήνες νωρίτερα και λίγα χιλιόμετρα πιο μακριά, στον Ωρωπό, μια άλλη ανάλυση δείγματος νερού αποκάλυπτε ότι η μόλυνση φθάνει ως τις εκβολές του ποταμού. Το δείγμα ελήφθη από γεώτρηση ιδιοκτησίας του δημάρχου Ωρωπού κ. Γεωργίου Γαβριήλ. «Ηθελα να δω από μόνος μου σε ποιο βαθμό το νερό που πίνουμε και ποτίζουμε τα χωράφια μας είναι μολυσμένο», λέει ο ίδιος στην «Κ». Η έκθεση του χημικού εργαστηρίου ήταν σαφής: όχι μόνο το νερό δεν είναι κατάλληλο για ανθρώπινη κατανάλωση, αλλά ούτε για άρδευση! Το νερό εμφανίζει πολύ αυξημένη περιεκτικότητα σε νιτρικά (51 mg/l), πολύ αυξημένη περιεκτικότητα σε σίδηρο (258 mg/l, με όριο τα 200 mg/l) και αυξημένη περιεκτικότητα σε μαγγάνιο (44 mg/l, με όριο ποσιμότητος τα 50 mg/l). «Το νερό αυτό εμφανίζει μικροβιακή μόλυνση και για το λόγο αυτό θεωρείται ακατάλληλο ως πόσιμο. Πρόκειται για νερό μέτριας ποιότητας για άρδευση», καταλήγει η έκθεση.
Είναι παραπάνω από προφανές πως οι βιομηχανίες δεν επεξεργάζοντα τα απόβλητά τους πριν τα απορρίψουν στο ποτάμι. «Ετσι κι αλλιώς, τα όποια πρόστιμα δεν καταβάλλονται ποτέ», καταγγέλλει στην «Κ» ο βιοχημικός, πρόεδρος του Ινστιτούτου Τοπικής Ανάπτυξης και Περιβάλλοντος και δημοτικός σύμβουλος Οινοφύτων, κ. Θανάσης Παντελόγλου. «Πάντα οι βιομηχανίες βρίσκουν τρόπους και αποφεύγουν να πληρώσουν. Μια φορά είχαν προσφύγει στο Συμβούλιο της Επικρατείας επικαλούμενοι «μη ορθή κοινοποίηση» του προστίμου και απαλλάχθηκαν!»

Ο ίδιος, αλλά και οι υπόλοιποι κάτοικοι της περιοχής είναι απαισιόδοξοι και για την έκβαση της δίκης στις 5 Μαΐου, στην οποία οι υπεύθυνοι 13 βιομηχανιών της παρασώπειας περιοχής θα καθίσουν στο «σκαμνί» για διάθεση ανεπεξέργαστων υγρών βιομηχανικών αποβλήτων στον Ασωπό. «Η δίκη έχει αναβληθεί τρεις φορές», λέει ο κ. Παντελόγλου. «Σε λίγο, το αδίκημα θα παραγραφεί». Σύμφωνα μάλιστα με τον πρόεδρο της Ομοσπονδίας Συλλόγων Ωρωπού κ. Χρήστο Παναγόπουλο, στην προηγούμενη δικάσιμο, οι κατηγορούμενοι ισχυρίστηκαν ότι θα προσκομμίσουν αποφάσεις που θα… ανεβάζουν τα ανώτατα επιτρεπόμενα όρια των ρύπων.

Αλληλοκαταγγελίες
Η Πολιτεία μπορεί να μη δίνει λύση στο χρονίζον πρόβλημα της ρύπανσης του Ασωπού, αλλά ενδέχεται το πρόβλημα να… λυθεί από μόνο του. Οι βιομηχανίες που απορρίπτουν τα απόβλητά τους στο ποτάμι έχουν επιδοθεί σε έναν ανελέητο αγώνα αλληλοκαταγγελιών για υπερβολική… ρύπανση. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση τριών βιομηχανιών που στράφηκαν στην οικεία δημοτική αρχή για βοήθεια, καταγγέλλοντας ότι μια τέταρτη βιομηχανία (εταιρεία ανακύκλωσης μπαταριών), όταν βάζει μπροστά το καμίνι τη νύχτα, δημιουργεί συνθήκες ασφυξίας σε ολόκληρη την περιοχή, με αποτέλεσμα οι εργαζόμενοι να μην μπορούν να δουλέψουν. (Η ανακύκλωση μπαταριών παράγει μεγάλες ποσότητες μολύβδου). Οι υπεύθυνοι ενός εργοστασίου φαρμάκων, ενός εργοστασίου πλαστικών και ενός τυροκομείου καταφέρθηκαν επίσης εναντίον ενός εργοστασίου πλαστικών γιατί «η σκόνη του επικάθεται στα προϊόντα μας».

Πράγματι, όπως σημειώνει ο κ. Παντελόγλου, η υπερσυγκέντρωση βιομηχανιών στην περιοχή θέτει και θέμα διαχείρισης των στερεών αποβλήτων. «Δεν υπάρχει ΧΥΤΑ. Ο καθένας καίει στην αυλή του τα στερεά απόβλητα και ένας Θεός ξέρει πώς επιβαρύνεται η ατμόσφαιρα. Αυτό δεν είναι άσχετο με το ποτάμι. Κάποιος που έχει ένα σωρό οξείδια μετάλλων και δεν ξέρει τι να τα κάνει, με ένα… καλό πλύσιμο, τα κάνει υγρό λύμα και τα στέλνει στον Ασωπό».

Το ΥΠΕΧΩΔΕ
Κι όμως, όλοι γνωρίζουν. «Πολλά εκατομμύρια έχουν φαγωθεί από τη δεκαετία του ‘80 έως σήμερα από επιστήμονες που πραγματοποιούν μελέτες στην περιοχή», λένε χαρακτηριστικά οι κάτοικοι. Και όλες κατέληγαν στο ίδιο συμπέρασμα: ο Ασωπός χρειάζεται αποφόρτιση. Την άμεση ανάγκη δημιουργίας Κεντρικής Μονάδας Επεξεργασίας Βιομηχανικών Αποβλήτων Ασωπού είχε τονίσει και μελέτη του ΕΜΠ, η οποία από το 1996 βρίσκεται στα συρτάρια του ΥΠΕΧΩΔΕ. Ηταν Δεκέμβριος του 2005 όταν ο υπουργός ΠΕΧΩΔΕ κ. Γ. Σουφλιάς ανακοίνωνε έπειτα από σύσκεψη ότι η εν λόγω μελέτη «θα επικαιροποιηθεί άμεσα» προκειμένου να ενταχθεί για υλοποίηση στο Δ’ ΚΠΣ. Εκτοτε, ούτε φωνή ούτε ακρόαση βέβαια.

Γνωστό το πρόβλημα από το 2004
Η πραγματική έκταση του προβλήματος ήρθε στο φως τον Νοέμβριο του 2004, έπειτα από δειγματοληψία στις γεωτρήσεις παροχέτευσης νερού των Οινοφύτων. Εως τότε, το μόνο που γνώριζαν με σιγουριά οι φορείς και οι αγρότες της περιοχής ήταν η δραματική ταπείνωση του υδροφόρου ορίζοντα και η υφαλμύρωση εξαιτίας της υπεράντλησης νερού από τις δεκάδες βιομηχανίες. Οι γεωτρήσεις φθάνουν πια στα 300 μέτρα βάθος, καθώς υπολογίζεται ότι αντλούνται καθημερινά περί τα 18.000 κυβικά μέτρα νερού. Τα αποτελέσματα που ανακοίνωσε τότε το Γενικό Χημείο του Κράτους ήρθαν να μεγεθύνουν την αγωνία των κατοίκων. Διαπιστώθηκε ότι το νερό που έτρεχε από τις βρύσες των σπιτιών τους ήταν επιβαρυμένο με νιτρικά και βαρέα μέταλλα, όπως εξασθενές χρώμιο (51,2 mg/l, με όριο τα 50 mg/l) και μόλυβδο (15,1 mg/l, με όριο τα 10 mg/l). Η σχετική έκθεση έκανε λόγο για «βαριά τοξική μόλυνση που θέτει σε κίνδυνο την υγεία του κόσμου». Με αυτά τα δεδομένα, είναι άξιον απορίας γιατί έχουν πραγματοποιηθεί μόλις δύο ακόμη αναλύσεις.

Την ίδια ώρα, κανείς δεν ασχολείται με την ποιότητα του νερού του ίδιου του Ασωπού. Δεν χρειάζεται, άλλωστε, να είναι κάποιος ειδικός για να διαπιστώσει ότι πρόκειται για ένα βαριά ρυπασμένο ποτάμι. Για την «ιστορία», ας αναφερθεί ότι σε παλαιότερο έλεγχο δείγματος νερού, το COD (η χημική απαίτηση οξυγόνου, δηλαδή η ποσότητα οξυγόνου που απαιτείται για τη χημική οξείδωση των αποβλήτων) έφθανε τα 840 mg/l, τη στιγμή που σε κανονικές συνθήκες δεν έπρεπε να ξεπερνά τα 20 mg/l. Αντίστοιχα, η αγωγιμότητα του Ασωπού ήταν 7.050 μS/cm, όταν συνήθως στα φυσικά γλυκά νερά κυμαίνεται από 50-1.500 μS/cm (η αγωγιμότητα αυξάνεται όταν το νερό περιέχει ιόντα, όπως ανθρακικά, θειικά, χλωρίου, μαγνησίου, νατρίου, καλίου και φωσφόρου), ενώ η ένταση χρώματος έφθανε τα 166 HZ (σε καθαρό ποτάμι δεν υπερβαίνει τα 0,5 HZ).

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_741564_07/04/2007_222416

Advertisements

Ενέργειες

Information

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s




Αρέσει σε %d bloggers: