Χρώμιο – Το αλαλούμ στα όρια, η χαρά του βιομηχάνου

24 10 2007

Χρώμιο στο νερό

Το αλαλούμ στα όρια, η χαρά του βιομηχάνου

Του ΑΡΗ ΧΑΤΖΗΓΕΩΡΓΙΟΥ

Οταν μιλούμε για βιομηχανική ρύπανση στην Ελλάδα, δεν ισχύει μόνο η ρήση ότι «οι αριθμοί ευημερούν και οι άνθρωποι υποφέρουν». Προστίθεται ότι οι αρμόδιοι παίζουν με τα νούμερα, προκειμένου να διώχνουν τις ευθύνες που τους αναλογούν…

Με την υπόθεση της ρύπανσης των υδάτων γύρω από τον ποταμό Ασωπό από το εξασθενές χρώμιο, ο περασμένος Αύγουστος αναδεικνύεται σε σημείο-κλειδί. Τότε μετρήθηκε για πρώτη φορά το καρκινογόνο εξασθενές χρώμιο στο «πόσιμο» νερό των Οινοφύτων. Από τότε άρχισαν οι μετρήσεις σε διάφορες γεωτρήσεις της ευρύτερης περιοχής με το κλίμα ανησυχίας να φουντώνει ολοένα. Παρά ταύτα, ανάμεσα στους αρμοδίους η κατάσταση εμφανίζεται απολύτως θολή γύρω από τα επιτρεπόμενα όρια ύπαρξης του στοιχείου αυτού στο νερό που καταναλώνουν δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι αφού:

1000 φορές πιο τοξικό

1 Με βάση κοινή υπουργική απόφαση του 2001, το νερό μπορεί να είναι πόσιμο εφόσον εντοπίζεται ολικό χρώμιο σε ποσοστό 50 μικρογραμμαρίων ανά λίτρο. Δεν γίνεται καμία ειδική αναφορά στο εξασθενές χρώμιο που, σύμφωνα με τον καθηγητή Πρόληψης και Υγιεινής Περιβάλλοντος Μανώλη Βελονάκη, είναι «1.000 φορές περισσότερο τοξικό από το τρισθενές».

2 Η παραπάνω απόφαση όμως ήταν εκ των προτέρων υπονομευμένη από άλλη κοινή απόφαση των νομαρχών Αττικής, Ευβοίας, Βοιωτίας και Φθιώτιδας του 1979. Εκείνη έβαζε όριο τα 2.000 μικρογραμμάρια για το τρισθενές και τα 200 μγρ/λίτρο για το εξασθενές στα υγρά απόβλητα των εργοστασίων της περιοχής. Αν υποθέσουμε ότι υπάρχουν 100 εργοστάσια που έχουν άδεια απόρριψης, σημαίνει ότι στον Ασωπό μπορούσαν να πέφτουν 200.000 μγρ τρισθενούς και 20.000 μγρ εξασθενούς χρωμίου ανά λίτρο νερού. Οταν τα επίγεια νερά είναι τόσο μολυσμένα, πώς να φθάσει το νερό στον υδροφόρο ορίζοντα να μην ξεπερνά τα 50 μγρ;

3 Ο υπουργός ΠΕΧΩΔΕ Γ. Σουφλιάς ανέφερε στη χθεσινή του ανακοίνωση ότι θα επανεξετάσει «προς το αυστηρότερο τις οριακές τιμές». Γιατί όμως δεν είχε γίνει κάτι τέτοιο εδώ και καιρό; Η ανακοίνωση του υπουργείου υπαινίσσεται και εδώ χαλάρωση από πλευράς νομαρχιακής αυτοδιοίκησης. Ο νομάρχης Αν. Αττικής Λ. Κουρής τον οποίο εντοπίσαμε, μας απάντησε ότι η αλλαγή των ορίων δεν μπορούσε να γίνει με απόφαση των νομαρχών όπως το 1979. «Ηταν όμως αίτημά μας» είπε και «εκφράσθηκε στην προσφυγή εναντίον της επέκτασης της βιομηχανικής ζώνης προς την Τανάγρα που ήθελε η νομαρχία Βοιωτίας».

4 Ως προς τα όρια του εξασθενούς χρωμίου στο πόσιμο νερό τώρα, εδώ επικρατεί πλήρης συσκότιση. Ο Γ. Φωτεινόπουλος, γενικός γραμματέας Δημ. Υγείας του υπουργείου Υγείας με τον οποίο μιλήσαμε, μας δήλωσε ότι «δεν τίθεται θέμα ορίων για το εξασθενές χρώμιο». «Υπάρχει το όριο των 50 μγρ/λίτρο για το συνολικό χρώμιο που ισχύει από το 2001 και αυτό έγινε σε συμμόρφωση με τις κατευθύνσεις της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας. Αν αλλάξουν τα δεδομένα, θα συμμορφωθούμε. Δεν ξέρουμε γιατί αποφάσισαν τώρα οι τοπικοί παράγοντες να μετρήσουν το εξασθενές χρώμιο. Δεν υπάρχουν έρευνες που να δείχνουν υψηλή επικινδυνότητα όταν καταπίνεται το εξασθενές χρώμιο με το νερό».

Για το τι ισχύει σχετικά με την καρκινογόνο δράση του εξασθενούς χρωμίου κατά την κατάποση (όχι εισπνοή του) μας μιλά ο καθηγητής Μαν. Βελονάκης: «Υπάρχουν επιδημιολογικές μελέτες που δείχνουν αύξηση της επίπτωσης καρκίνου του πεπτικού σωλήνα, αλλά οι μελέτες αυτές έχουν μεθοδολογικά προβλήματα, όπως η έλλειψη επαρκών δεδομένων για την ένταση της προηγηθείσης έκθεσης, δηλαδή για την περιεκτικότητα του νερού σε χρώμιο και την καταγραφή άλλων καρκινογόνων παραγόντων κινδύνου που συνυπάρχουν στο περιβάλλον ή στις διατροφικές συνήθειες. Ετσι τα επιδημιολογικά ευρήματα ως προς την καρκινογόνο δράση του καταπιωμένου εξασθενούς χρωμίου θεωρούνται λίγο αξιόπιστα. Υπάρχουν όμως αξιόπιστα πειραματικά δεδομένα, σχετικά με την καρκινογόνο δράση του εξασθενούς χρωμίου». Αρα;

«Εχουμε σαφή πειραματικά δεδομένα για καρκινογόνο δράση κατά την κατάποση και γνωρίζουμε ότι το εξασθενές χρώμιο έχει ισχυρή οξειδωτική δράση και επιδρά στο γενετικό υλικό», λέει ο κ. Βελονάκης. «Αυτά όλα καθιστούν εξαιρετικά πιθανή την καρκινογόνο δράση του χρωμίου μέσω κατάποσης, δηλαδή μέσω ρυπανθέντος νερού. Ως ισχυρός οξειδωτικός παράγοντας είναι ιδιαίτερα βλαπτικός για τη χλωρίδα και την πανίδα. Επίσης, μπορεί σε ικανή δόση να είναι τοξικό για το πεπτικό σύστημα, το νευρικό σύστημα ή το δέρμα. Οι συνέπειες όμως για τη δημόσια υγεία είναι κυρίως έμμεσες, λόγω της επίδρασης στη χλωρίδα και στην πανίδα των περιοχών που έχουν ρυπανθεί».

50 ppb

Τελικώς, είναι επαρκή τα όρια συγκέντρωσης χρωμίου που ισχύουν; «Οι περισσότερες χώρες υιοθετούν όρια έκθεσης 50 ppb στο νερό. Αυτά τα επίπεδα θεωρούνται ασφαλή για την προστασία έναντι της τοξικής οξειδωτικής δράσης του εξασθενούς χρωμίου, όχι όμως για την προστασία έναντι της μεταλλαξιογόνου (καρκινογόνου) επίδρασης. Για την προστασία από καρκινογόνους παράγοντες δεν υπάρχουν ασφαλή όρια έκθεσης, αντίθετα ισχύει η αρχή «όσο χαμηλότερη η έκθεση τόσο μικρότερη η πιθανότητα καρκινογένεσης», δηλαδή τα όποια όρια έκθεσης δεν είναι ασφαλή για την πρόληψη καρκινογένεσης, αλλά μόνο για την αποτροπή μη μεταλλαξιογόνων επιδράσεων». Το σημαντικότερο είναι όμως ότι «στην περίπτωση του εξασθενούς χρωμίου η ρύπανση του νερού είναι μη αποδεκτή, διότι είναι τεχνικά δυνατό να αποφευχθεί»…

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 28/09/2007
http://www.enet.gr/online/online_hprint?q=%E1%F3%F9%F0%25&a=&id=51298672

 

Advertisements

Ενέργειες

Information

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s




Αρέσει σε %d bloggers: