ΣΠΑΜΕ ΤΟ ΑΠΟΣΤΗΜΑ ΣΤΟ ΔΟΛΟΦΟΝΙΚΟ ΤΕΤΡΑΓΩΝΟ
ΟΙΝΟΦΥΤΑ – ΘΗΒΑ – ΑΥΛΙΔΑ – ΩΡΩΠΟΣ
Από την άναρχη και ανεξέλεγκτη βιομηχανική δραστηριότητα στους ανέτοιμους και χωρίς υποδομές τόπους της Βοιωτίας, της Εύβοιας και της Ανατολικής Αττικής, τοξινώθηκε ο ενιαίος υδροφόρος ορίζοντας και ρυπάνθηκε το νερό για κάθε χρήση, με εξασθενές χρώμιο και άλλα επικίνδυνα βιομηχανικά απόβλητα. Έτσι χάθηκε το νερό για τη πόση και τη λοιπή οικιακή χρήση, για τη γεωργική και την κτηνοτροφική χρήση, αλλά και για τη βιομηχανική παραγωγή, ιδιαίτερα αυτή του κλάδου των τροφίμων πλατιάς κατανάλωσης.
Ποιος να το πιστέψει! Σε μια από τις περιοχές με τη μεγαλύτερη συμμετοχή στο ακαθάριστο εθνικό προϊόν (ΑΕΠ), να υπάρχουν τόσο μεγάλα ποσοστά ανεργίας και να υποβαθμίζεται, τόσο έντονα, η καθημερινή ζωή κατοίκων και εργαζομένων. Επιβεβαιώνεται και σε αυτή την περίπτωση η ρήση: όπου ευημερούν οι αριθμοί, δυστυχούν οι άνθρωποι.
Δεν προξενεί καμία εντύπωση, λοιπόν, που, παράλληλα με μια τέτοιου είδους δραστηριότητα, επιφυλάσσεται ένα άθλιο εργασιακό περιβάλλον για τους εργαζόμενους στα εργοστάσια της περιοχής. Εργαζόμενους που βρίσκονται καθημερινά εκτεθειμένοι σε σοβαρούς κινδύνους σε βάρος της υγείας τους. Είναι πασιφανές: η περιβαλλοντική αυθαιρεσία πάει χέρι – χέρι με την καταστρατήγηση βασικών κανόνων υγιεινής και ασφάλειας για τους εργαζόμενους.
Για τον αέρα που αναπνέουμε, για το έδαφος που πατάμε και καλλιεργούμε, την τροφική αλυσίδα στην οποία συμμετέχουμε και, τελικά, για την υγεία των ανθρώπων μένει μια τεράστια εκκρεμότητα: να γίνουν οι απαραίτητες μετρήσεις και οι έλεγχοι για να αποτυπωθούν οι πραγματικές βλάβες και η συνολική υποβάθμιση της ζωής μας και να αρχίσουν πραγματικά έργα εξυγίανσης.
Η κατάσταση που έχει δημιουργηθεί είναι προϊόν πολύχρονης αυθαιρεσίας, μεθοδευμένης αντίληψης για συγκεκριμένου τύπου “ανάπτυξη” και ληστρική εκμετάλλευση τόπου και ανθρώπων, με σκόπιμη αγνόηση των συνεπειών. Αυτοί που ρυπαίνουν φροντίζουν για τα γρήγορα κέρδη τους και τη διαιώνιση των αυθαιρεσιών τους, σε βάρος των ανθρώπων και του φυσικού περιβάλλοντος.
Η “συντεταγμένη” πολιτεία, οι κυβερνήσεις, οι αρμόδιες αρχές, η νομαρχιακή και η τοπική αυτοδιοίκηση, αν και γνώριζαν και το πρόβλημα και τις συνέπειες, αδιαφόρησαν για την καταστροφή και αποσιώπησαν το έγκλημα σε βάρος μας, καλύπτοντας, στην πράξη, τις σκαστές παρανομίες. Επί τριάντα χρόνια, οι κυβερνώντες έγιναν ένα με τους παραβάτες των νόμων, που οι ίδιοι έφτιαχναν και υποτίθεται ότι στήριζαν. Δέχτηκαν, από τις βιομηχανίες της περιοχής, αβασάνιστα και σωρηδόν, πλήθος “μελετών περιβαλλοντικών επιπτώσεων” που σερβίριζαν πλαστές επιστημονικές “αλήθειες” και προβλέψεις. Αχρήστευσαν κάθε προληπτικό και κατασταλτικό έλεγχο, με γραφειοκρατικά τερτίπια. Άφησαν, και αφήνουν, να ανθεί η εγκληματική αυθαιρεσία για ανθρώπους, περιβάλλον και την ίδια την ανάπτυξη. Ακόμα και σήμερα, συνεχίζουν να προσφέρουν παράνομα και παράτυπα “νόμιμες” άδειες λειτουργίας εργοστασίων, αόριστης διάρκειας, με τις οποίες, όποιος επιθυμεί μπορεί να πετά, ανεξέλεγκτα παντού, τα τοξικά – επικίνδυνα απόβλητά του (στερεά – υγρά – αέρια).
Για χρόνια ολόκληρα, κλείνουν τα μάτια, τα αυτιά και το στόμα, μπροστά στο συντελούμενο έγκλημα σε βάρος της υγείας των εργαζομένων και των κατοίκων, αλλά και σε βάρος της ίδιας της προκοπής και της ανάπτυξης της περιοχής, και συνεργούν στην κερδοφορία των βιομηχάνων.
Φτάνει πια!
Κάτοικοι και εργαζόμενοι, είμαστε αποφασισμένοι να βάλουμε τέλος στο φράγμα της σιωπής
Διεκδικούμε, οι παραγωγικές δραστηριότητες να συνυπάρχουν αρμονικά με τη ζωή μας
Απαιτούμε:
1. Άμεση διακοπή της ύδρευσης με τοξινωμένο νερό. Καθαρό και ασφαλές πόσιμο νερό, με οποιοδήποτε τρόπο και κόστος, μέχρι την τελική σύνδεση, το ταχύτερο δυνατόν, με την ΕΥΔΑΠ.
2. Συνεχή, υπεύθυνη, διεισδυτική και αποτελεσματική ενημέρωση για όλους τους καταναλωτές -χρήστες του τοξινωμένου νερού. Εξίσου ουσιαστικοί έλεγχοι στα παραγόμενα στην περιοχή προϊόντα διατροφής. Μέτρα για την προστασία και τη στήριξη της αγροτικής παραγωγής.
3. Οργάνωση και στελέχωση των υπηρεσιών υγείας της περιοχής. Τοξικολογικές εξετάσεις και επιδημιολογική έρευνα σε εργαζομένους και κατοίκους (ιδιαίτερα στις ευπαθείς ομάδες πληθυσμού) για να γνωρίζουν την πορεία της υγείας τους και να εφοδιαστούν, με τις ατομικές οδηγίες διαβίωσης.
4. Καμία νέα σύνδεση βιομηχανίας με τον Ασωπό ποταμό με τις υπάρχουσες συνθήκες.
5. Διακοπή των συνδέσεων με τον Ασωπό και σφράγιση των γεωτρήσεων των παραβατών, μέχρι να λάβουν τα απαραίτητα μέτρα για να μην ρυπαίνουν, ειδικά με εξασθενές χρώμιο. Συνεχείς ελέγχους για να σταματήσει άμεσα, η ρύπανση του νερού, του εδάφους και του αέρα με τα ειδικά επικίνδυνα τοξικά απόβλητα (ΥΓΡΑ – ΣΤΕΡΕΑ – ΑΕΡΙΑ) των βιομηχανιών.
6. Εφαρμογή της μελέτης Λοϊζίδου, που προβλέπει συλλογή των προεπεξεργασμένων αποβλήτων σε κεντρική μονάδα βιολογικού καθαρισμού τριτοβάθμιας επεξεργασίας, πριν πέσουν στον Ασωπό ποταμό.
7. Ακύρωση της κοινής υπουργικής απόφασης Φ/Α 5.30/13946/1431/10-8-2006, που προβλέπει εγκατάσταση ΒΙ.ΠΕ. στα όρια Τανάγρας – Οινοφύτων, με αποδέκτη τον Ασωπό.
8. Άμεση αναθεώρηση – επανεξέταση των μελετών περιβαλλοντικών επιπτώσεων και των αδειών διάθεσης των ειδικών επικίνδυνων αποβλήτων στις βιομηχανίες της παρα – Ασώπειας περιοχής. Άμεση αναθεώρηση όλων των αδειών λειτουργίας, με εφαρμογή του νόμου ΗΠ13588/725/2006, για τα ειδικά επικίνδυνα απόβλητα και του Υ2/2600/2001 (και της ΔΥΓ2/οικ 38295/07 τροποποίησής του), για τα χρησιμοποιούμενα νερά παραγωγής και ανθρώπινης κατανάλωσης.
9. Χωροθέτηση, νομική κατοχύρωση και οργάνωση των χρησιμοποιούμενων εκτάσεων γης σαν ΒΙΟΠΕ – ΒΙΠΕ. Εκτέλεση έργων υποδομής για διεξαγωγή καθαρής και βιώσιμης βιομηχανικής παραγωγής στους τόπους μας. Άμεση έναρξη έργων και πολιτικών για αποκατάσταση του περιβάλλοντος, εξυγίανση του Ασωπού ποταμού και του υδροφόρου ορίζοντα.
10. Άμεση εφαρμογή συγκεκριμένων νομοθετημένων μέτρων για την ολική διαχείριση υδάτων στη λεκάνη απορροής του Ασωπού ποταμού, με σκοπό το ποτάμι να ξαναγίνει ποτάμι (χαρτογράφηση, οριοθέτηση ζωνών προστασίας 30 μέτρων από την κοίτη, κατάργηση της απόρριψης λυμάτων, της κοινής υπουργικής απόφασης Γ1/1806/7-3-1969 “περί χρήσεως των υδάτων του Ασωπού ποταμού”, της διανομαρχιακής απόφασης 19640/79 κλπ.).
11. Το κόστος της απορρύπανσης – εξυγίανσης να το πληρώσουν 100 % οι ρυπαντές και, από τώρα, να θεσμοθετηθούν και να λειτουργήσουν ΤΟΠΙΚΟΙ ΦΟΡΕΙΣ ΕΛΕΓΧΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ σε 24ωρη βάση, με συμμετοχή τοπικών φορέων και ανοιχτή πληροφόρηση του κόσμου για τα αποτελέσματα των ελέγχων.
Συγκέντρωση στα Οινόφυτα
Κυριακή 16 Δεκεμβρίου, 11 π.μ.
· Επιτροπές αγώνα κατοίκων και εργαζομένων Οινοφύτων – Καλλιθέας – Αγ. Θωμά – Θήβας – Αυλίδας – Δήλεσι – Ωρωπού
· Επιτροπή πολιτών Θήβας για το περιβάλλον
· Ομοσπονδία εξωραϊστικών και πολιτιστικών συλλόγων Ωρωπού
· Συμπαράταξη Βοιωτών για το περιβάλλον
· Συνδικάτα μετάλλου και φαρμάκου
Θα είμαστε εκεί να φωνάξουμε, να απαιτήσουμε, να διεκδικήσουμε, να κερδίσουμε αυτά που χάσαμε και μας ανήκουν.
Το νερό
Τον αέρα
Την υγεία
ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΜΑΤΕ ΟΛΟΙ ΕΚΕΙ!!!!!!!
ΝΑ ΕΝΩΣΟΥΜΕ ΤΙ ΦΩΝΕΣ ΜΑΣ – ΝΑ ΑΠΑΙΤΗΣΟΥΜΕ ΕΝΑ ΚΑΘΑΡΟ ΑΥΡΙΟ….
ΓΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ…
Aυτή η συγκέντρωση πρέπει να πετύχει. Εχουμε ακόμα δρόμο μπροστά μας και πρέπει να είμαστε όλοι οι Βοιωτοί ενωμένοι.
Σε 2 χρόνια θα έρθει καθαρό νερό στην Αυλίδα. Μέχρι τότε τι? Οι διαδικασίες δημοπράτησης καθυστερούν. Μήπως κάπιοι μας κοροϊδεύουν?
Σας στέλνω τι έγραψε η Εριν Μπρόκοβιτς στο μπλοκ της. Οι ξένοι κατάλαβαν τι πέζεται, εμείς γιατί κοιμόμαστε?
Posted On: December 11, 2007 by Erin Brockovich
Bad News in Oinofyta
The saying “No news is good news” is not always true.
Recently I started poring the headlines looking for fresh news from OINOFYTA, Greece.
Factories have been dumping waste in the Asopos River for decades, resulting in such severe pollution in Oinofyta that the residents have been held hostage by the damage. The water is undrinkable and untouchable; the tourist beaches have been declared unfit for swimming.
In the news, a few months ago, there was brief political acknowledgement and uproar. The pollution was recognized. Politicians promised to bring down the law on the factories and industries which had compromised the safety of the water by dumping industrial waste into the river.
There were a lot of promises made. Punishment, fines levied against the perpetrators. Developments in providing fresh and healthy drinking water for the residents. Monitoring and controls put in place to prevent more pollutions. Water cleaning facilities.
So of course, I open my newspapers and turn on my computer thinking I will see plenty of articles of all of these good things coming to life–all of these promises made by politicians to protect their constituency from poisoning by industrial pollutors.
But I see nothing.
No new news.
No positive developments.
The only news I find is more public outcry by the damaged parties.
On December 6. Reuters released an article detailing the hazards of chromium 6: “Used as an anti-corrosive in the production of stainless steel, paint, ink, plastics and dyes, the metal is on the European Union’s list of restricted substances and listed as a carcinogen by the World Health Organization.”
This isn’t really news. The only recent news regarding chromium 6 is that it is more dangerous than they thought it was; instead of only causing lung cancer, it is now “believed in some medical circles to cause an array of blood and intestinal cancers when ingested in water.”
I continued reading the Reuters article. I did find something new, but it was not news of all of the progress that has been done.
I found a new outcry from the public.
It is true that in August, inspectors dug up 20 illegal pipelines dumping untreated waste in violation of regulations.
It is true that in November, the government imposed two million dollars worth of fines against the twenty guilty companies.
It is also true that the companies are planning to protest–and that there are more polluters out there.
In fact, one of the comments on my blog included a letter from a local detailing how the factories were polluting the aquifer by piping their polluted waste into deep wells rather than pumping to the river and getting caught.
So we hear the public outcry.
We hear the voice of biochemical engineer Thanasis Panteloglou who has been trying to get this area cleaned up since 2000. And now he asks, Why are they killing us?” said Panteloglou. “I am shouting: stop committing this crime, stop killing the people. Someone has to hear me.”
We hear you Thanasis.
We hear you and we ask, how can we help?
Ευχαριστούμε Σοφοκλή για αυτή σου την παράθεση.
Θα το δημοσιεύσουμε και σαν άρθρο για πιο εύκολη αναζήτηση από τους επισκέπτες.